در ضمن اين ابيات چنين گفته است :
- آنگاه عيش من خوش و گواراست ، كه بر كنار آن آهوى خوش خرام در كنار آن ماه تابنده بيارامم .
- « محمّد » صلَّى اللَّه عليه و آله ، همان ماهى است كه فروغ جهانگيرش ، همه را مفتخر داشته است .
- خداى بخشاينده ، حضرتش را ، پيش از آنكه افلاك را بيافريند ، خلق فرموده است .
- تا آنكه او را ، همچون خورشيدى كه چشم بينندگان را خيره كند ، براى هدايت بشر فرستاده است .
- اين پيامبر بزرگ را با حيدر مرتضى عليه السّلام تائيد كرده ، با شير دلير و زيبايى كه بت شكن بود .
- على مرتضى عليه السّلام تا پيامبر زنده بود ، ياورى او را كرد . و در همه حال در پيروزى و شكست ، يار پيامبر بود .
او بود كه در ميدان كارزار ، با تيغ ذو الفقار - اين شمشير بران - پهلوانان را بر زمين مىافكند .
شرح حال شاعر ما - شيخ حسين كركى - در خلاصة الاثر 2 : 90 - 94 ، رياض الجنة روضهء چهارم ( الروضة الرابعه ) از سيد زنوزى ، اجازات بحار مجلسى ص 125 ، روضات الجنات ص 193 و 557 ، تتميم امل الامل ابن ابى شبانه ، نجوم السماء ص 93 ، سفينة البحار 1 : 273 ، اعيان الشيعه 26 : 138 - 156 ، فوائد الرضويه 1 : 135 ، شهداء الفضيلة ص 123 ديده مىشود و صاحب معجم الاطباء ص 171 او را ستوده و گفته است : « بديعى در كتاب » ذكرى حبيب « از او ياد كرده ، و نوشته است : او را بديع الزمان همدانى دوم و پس از ابن حجاج و الواسانى سومين فرد برجسته مىتوان دانست .
الغدير ( فارسي ) — صفحة 173
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص١٧٣