و حظ وافرى از ادبيات برده است . آنجا كه او شعر مىسرايد ، گوئى انسان نمىداند كه آيا او گوهر مىسايد يا طلا و زر مىپرورد .
عالم معاصر شيخ در « الامل » چنين مىنويسد : او مردى عالم و با فضل و هنرمند و اديب و شاعر و نويسندهء عصر خود بود . كتابهايى نوشته كه از آن جمله است :
شرح نهج البلاغه ، عقود الدرر در حل ابيات مطول و مختصر ، حاشيه مطول كتاب الكبير در طب ، و كتاب مختصرى در طب ، حاشيهء بيضاوى ، و رساله هايى ديگر در طب و ديگر علوم ، هداية الابرار در اصول دين ، مختصر الاغانى كتاب الاسعاب و رسالة فى طريقه ، ديوان اشعار ، قصيده اى در نحو ، منظومه اى در منطق و جز اينها .
شعرش خوب و روان است ، بويژه آنجا كه اهل بيت عليهم السّلام را مدح كرده است مدتى ساكن اصفهان بود ، سپس سالها در حيدر آباد سكونت كرد و در همانجا وفات يافت . مردى شيوا سخن ، حاضر جواب ، متكلم ، حكيم و خوش فكر بود ، و حافظه و حضور ذهن وافى داشت . بسال 1076 وفات يافت و 68 سال سال عمر كرد .
سيد على مدنى در « سلافة » ص 355 ، در ستايش او بسيار سخن گفته ، و از جمله نوشته است :
در دانش ، كوهى بس استوار و پا بر جاى است . با آنچه نوشته و تأليف كرده ، خط بطلان بر هر آنچه نادانى و جهالت است كشيده . حديث فضلش ، سر به اوج و بلندى دارد . و همهء شيوههاى ادب و شعرش ، به نيرومندترين پايه استوار است . من او را در فضايل ، مردى كامل ديدم ، كه همواره كمال با او دوشادوش حركت مىكند . همه از كمالاتش متحير و انگشت بدندان هستند . دانش پيشينيان را تكميل كرد ، و معاصرانش همه زبان اعتراف به فضل او گشودند .
بزرگان دانش ، براى اندوختن كلام و نيوشيدن بيانش در محضر او زانو
الغدير ( فارسي ) — صفحة 170
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص١٧٠