بايد بگويم جامه اى را كه خداى عز و جل بر تنم آراسته و مرا با آن به افتخار نائل آورده و آن را از ميان همه به من اختصاص داده است . از تن بر نخواهم كند . ولى توبه مينمايم و دست از همهء آنچه مسلمانان مورد اعتراض و نكوهش قرار دادهاند ميكشم و دوباره انجام نخواهم داد . زيرا من به خدا قسم به خدا محتاجم و از او ترسانم .
گفتند : اگر اين دفعهء اولى بود كه تو مرتكب بدعتى شده بودى و بعد توبه ميكردى و دوباره دست به آن نميبردى وظيفه داشتيم از تو بپذيريم و راه خويش گيريم . اما تو پيش از اين مرتكب آن خلافكاريها شدى كه خودت ميدانى و ما دفعهء اول دست از تو برداشته راه خويش گرفتيم و آنوقت از اين نگران نبوديم كه تو دربارهء ما چنين دستوراتى صادر كنى يا با توجيهاتى بخواهى دربارهء نامه اى كه همراه نوكرت يافتهايم از خودت سلب مسؤليت كنى .
اكنون چطور توبهء تو را مىپذيريم در حالى كه بتجربه براى ما ثابت شده است كه هر وقت از گناه و كار خلافى توبه كنى حتما دوباره مرتكب آن ميشوى ؟ ! بنابراين ما نميرويم تا اين كه تو را بر كنار كرده شخص ديگرى را بجاى تو به حكومت بنشانيم . و هر گاه اين قوم و خويشان و افراد قبيله ات و كسانى كه دائما همنشين تو هستند بخواهند با جنگ از اقدامات ما جلوگيرى كنند با آنها چندان خواهيم جنگيد تا به تو دست يابيم و تو را بكشيم يا خودمان شهيد گشته روحمان به خدا بپيوندد .
عثمان گفت : اين كه ميگوئيد از فرمانروائى كناره بگيرم ، اگر مرا به دار بياويزيد برايم بهتر از اين است كه از حكومت و خلافت خداى عز و جل كناره گيرى كنم . اين كه ميگوئيد با هر كه در دفاع از من بجنگ برخيزد
الغدير ( فارسي ) — صفحة 340
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٣٤٠