كجا ميتوان پى به فضائل و كمالات مردى كه پيامبر اكرم ( ص ) وى را به مرتبه اى بلند ارتقا داده و بر فراز بشريت نهاده است با اين فرمايش كه « خدا به من دستور داده چهار نفر را دوست بدارم ، و به من اطلاع داده كه آنها را دوست ميدارد : على ، مقداد ، ابوذر و سلمان ( 1 ) » و « بهشت مشتاق چهار نفر است : على ، عمار ، سلمان و مقداد » ( 2 ) .
مرد عاليمقامى كه خدا دوستش ميدارد و به پيامبرش دوستى او را توصيه مينمايد مخالف عثمان بوده و در نخستين روز حكومتش چنان ناراحتى و بيتابى مينموده كه گوئى همهء دنيا را داشته و از دست داده است ، و مردم را از دور عثمان مىپراكنده و از پشتيبانى او باز ميداشته و در تضعيف او ميكوشيده است و حكومت عثمان را حكومتى بد فرجام و مايهء بدبختى و فلاكت ميدانسته و معتقد بوده كه واگذارى حكومت به عثمان يك عمل ناحق و ظلمى به خاندان پاك پيامبر ( ص ) شمرده مىشود ، و در پى اين بود كه يار و ياورانى پيدا كند تا بمددشان با كسانى كه حكومت عثمان را بر قرار كردهاند بجنگد چنان جنگى كه در « بدر » با آنان كرده است . اين عقيدهء او دربارهء عثمان روز تشكيل شورا و انتصاب عثمان و پيش از ارتكاب بدعتها و خلافكاريهاى او است . با اينحال پيداست كه پس از آن چه عقيده و نظرى با عثمان داشته است .
نظر حجر بن عدى پارساى مشهور كوفه
مورخان ميگويند : معاويه هنگامى كه مغيرة بن شعبه را در جمادى سال 41 هجرى به استاندارى كوفه گماشت او را بحضور خواسته گفت :
هامش
( 1 ) جامع ، ترمذى - استيعاب 1 / 290 - اسد الغابه 4 / 410 - اصابه 3 / 455 .
( 2 ) حلية الاولياء ، ابو نعيم 1 / 142 .