در مستدرك 2 / 276 - كه حكم به صحت آن نيز داده و ذهبى نيز بر آن اقرار كرده - و بيهقى در سنن كبرى 5 / 30 و جصاص در احكام القرآن 1 / 337 و 354 ؛ در كتابهاى زير هم مىتوان آن را يافت :
تفسير ابن جزى 1 / 74 ، تفسير رازى 2 / 162 ، تفسير قرطبى 2 / 343 ، تفسير ابن كثير از 230 ، الدر المنثور 1 / 208 ، نيل الاوطار 5 / 26
4 - جصاص در احكام القران 1 / 10 مىنويسد روايت شده كه على و عمر و سعيد بن جبير و طاوس گفتهاند : به انجام رسانيدن آن دو ( حج و عمره ) به اين است كه از خانهء كسانت احرام ببندى
و در ص 337 مىنويسد : در مورد احرام بستن براى عمره پيش از رسيدن به ميقات ، هيچ اختلافى ميان فقها نيست و از اسود بن يزيد روايت شده كه گفت :
براى عمره بيرون شديم و چون برگشتيم به بوذر برخورديم و او گفت : آيا موى تراشيديد و كارى كرديد كه بدان وسيله از احرام بيرون آئيد ؟ مگر نه اين است كه عمره از خاك و ده شما است . و مقصود بوذر آن است كه بهتر بود عمره را از شهر كسانتان بنامى نهاديد چنان كه روايت شده على گفت : به انجام رسانيدن آن دو ( حج و عمره ) به اين است كه از خانهء كسانت احرام ببندى
و رازى در تفسير خود 2 / 162 مىنويسد : از على و ابن مسعود چنان روايت شده كه به انجام رسانيدن آن دو به اين است كه انسان از نزد كسانش احرام ببندد و در ص 172 مىنويسد : شهرت دارد كه بزرگان صحابه گفتهاند : به انجام رسانيدن حج به آن است كه انسان از نزد كسانش احرام ببندد .
و قرطبى در تفسير خود 2 / 343 پس از يادى از حديث على ( ع ) مىنويسد :
اين نظريه را از قول عمر و سعد بن ابى وقاص نيز روايت كردهاند و عمران بن حصين نيز به مقتضاى همان رفتار مىكرده . سپس مىنويسد : دربارهء احرام بستن پيش از رسيدن به ميقاتهائى كه پيامبر ( ص ) تعيين كرده ، آن چه از على روايت شده و عمران بن حصين نيز بر آن كار كرده همان است كه عبد اللَّه بن مسعود و گروهى
الغدير ( فارسي ) — صفحة 344
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٣٤٤