دستورهاى پيامبر دربارهء خوانندگى و بازيگرى
( 1 )
در آئين نامههاى ارجمند از زبان او ( ص ) آمده است كه هيچ مردى آواز خود را به خوانندگى بلند نكند مگر آن كه خداوند دو اهريمن بر سر او فرستد - يكى بر اين شانه اش و ديگرى بر شانهء ديگر - كه با پاهاى خود او را همچنان بزنند تا آن گاه كه خاموش شود .
و در گزارش ابن ابى الدنيا و ابن مردويه به اين گونه آمده : هيچ كس آواى خود را به خوانندگى بلند نكند مگر اين كه خداى برتر از پندار دو اهريمن بر سر وى فرستد كه بر دو شانه اش بنشينند و با دو پاشنهء خود همچنان بر سينهء او بكوبند تا آرام بگيرد .
برگرديد به تفسير قرطبى 14 / 53 ، تفسير زمخشرى 2 / 411 ، نقد العلم و العلماء از ابن جوزى ص 248 ، تفسير خازن 3 / 460 ، تفسير نسفى كه در كنار تفسير خازن چاپ شده 3 / 460 ، ارشاد السارى 9 / 164 ، الدر المنثور 5 / 159 ، تفسير شوكانى 4 / 228 ، تفسير آلوسى 21 / 68
عبد الرحمن پسر عوف آورده است كه برانگيختهء خدا ( ص ) گفت مرا از دو آواز بىخردانه و تبهكارانه بازداشتهاند آوازى به هنگام ترانهء بازيگرى و سازهاى اهريمن ، و آوازى به هنگام گرفتارى و خراشيدن روىها و چاك زدن گريبانها و آهنگ اهريمن .
و در گزارش ترمذى و جز او از زبان انس آمده است كه پيامبر گفت : دو آهنگ ، نفرين زده و تبهكارانه است كه از آن جلوگيرى مىكنم آهنگ ساز و آواز اهريمن به هنگام ترانه خوانى و شادمانى و آوائى به هنگام گرفتارى ، سيلى زدن بر چهره و گريبان دريدن
هامش
( 1 ) م : در پاسخ به خرده هائى كه بر گزارشهاى پشتوانهء اين بررسى توان گرفت در پيشگفتار خود به گستردگى سخن رانديم . به همان جا بنگريد .