تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الغدير ( فارسي ) — صفحة 320

مساهمون:

ص٣٢٠
آن دو كلمه ايمان آرد و به راه دين افتد ؟ مگر سخنى را كه در ص 254 از زبان او آورديم خود گونه اى از همين گواهى دلخواه نيست كه مىگويد : نيكان مردم بدانند كه محمد ، دستيار موسى و مسيح بن مريم است او نيز براى ما كيشى آورد مانند آنچه ايشان آوردند پس همهء ايشان ما را به فرمان خدا راهنمائى مىكنند و از بدىها باز مىدارند البته شما در كتاب خود مىخوانيد كه او گفتارى راستين دارد و سخن او از سر نادانى نيست ( 1 ) و نيز سخن او كه در ص 256 گذشت : درستكار است بندگان او را دوست دارند و فرمانرواى هستى خويش گرفته اند و آن هم با مهر پروردگارى كه بر همهء مهرها چيرگى دارد . او پيامبرى است كه از سوى پروردگارش به او وحى مىشود و هر كه چنين سخنى را نپذيرفت از پشيمانى ، لب بدندان خواهد گزيد و نيز سخن او كه در ص 256 گذشت : مگر نمىدانيد كه ما محمد را پيامبرى همچون موسى شناخته ايم كه در نخستين نامه‌ها ياد او رفته است . و نيز سخن او كه در ص 259 گذشت : و هم از ستم بر پيامبرى كه آمده مردم را به راه راست مىخواند و به پيروى از فرمانى گرانبها كه از نزد پروردگار عرش آمده است . و نيز سخن او كه در ص 260 گذشت : بىهيچگونه خوارى ، آشكارا كار خود را دنبال كن و دل خوش دار و ديده ات روشن باد . مرا به راه راست خواندى و دانستم كه تو نيكخواه منى
هامش
( 1 ) ترجمهء اين بيت پس از اصلاح متن آن با مقابلهء بحار 35 و 123 به عمل آمد و واژهء مبرجم به ترجم تغيير داده شد ( م ) .
الغدير ( فارسي ) — صفحة 320 | جمعي از مترجمين / اكبر ثبوت / الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)