الغدير ( فارسي ) — صفحة 107

مساهمون: جمعي از مترجمين

ص١٠٧

- براى بزرگ داشت تو - آيه‌ها و سوره‌ها آمد تا برخى به آن گرويدند و برخى حقپوشى كردند برخى نيز از نادانى - در همانجا كه بودند - ايستادند و به آزمايش نپرداختند چه اندازه سربسته سخن گفتند ؟ و تا چه مرزى را هويدا ساختند ؟ و تا كجا پنهانكارى نمودند ؟ حقيقت از ميان آشكار و نهان روى مىنمايد ، سوگندى سخت به آن خداى كه ما را بيافريد ! كه اگر تو نبودى خداى و الا ، آسمان را به استوارى نمىپرداخت اى آن كه در بالاترين جاى - از تخت گاه جهان نهان - نامى به اندازه ى سپهر دارى ! نامهاى درخشان تو مانند ستارگان تابان است و منشهاى هفتگانه ات به گردنده‌هاى گوى مانند جهان مىماند ، آن گاه كه خداوندان دانشها نادان گردند تو دانائى زيرا دانشى كه ميان مردم پراكنده شده از سوى تو بوده تو اختر راهنما هستى كه هر گمراه را راه مىنمائى . فرزندان فروزانت همچون برجهائى هستند در سپهر معنى و تو به خورشيد و ماه مىمانى ، پيشوايانى كه سوره‌هاى قرآن ، زبان به برترى ايشان گشوده و راه راست به دستيارىشان هموار گرديده خنك كسى كه به آنان - و نه ديگران - بپيوندد