تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الغدير ( فارسي ) — صفحة 367

مساهمون:

ص٣٦٧
50 - و هنگامى كه ترس به گروها مستولى شد و متفرق شدند و فرار كردند ، كى آنها را دنبال كرد ، 51 - بتحقيق كه گفتى هنگامى كه گروهى بر او پيشى گرفتند و حقوق او را ناديده گرفتند ، 52 - خوشحال نباشيد چون همان قدر كه در دنياتان خوش بوديد در آخرتتان معذب خواهيد بود ، 53 - اى امتى كه از وصيتهاى پيامبر خود رو گردان شديد آيا كسى شما را به اين كار دعوت كرده بود ، 54 - شما را وصيت نمود كه با وصيش نيگوئى كنيد ، كار شما مانند اين بود كه به بغض وى وصيت كرده باشد ، 55 - آيا پيامبر درباره وى نگفت : اين على ( ع ) شماست كه در بزرگوارى بسيار بزرگ است ، 56 - اين است امين وحى الهى پس از من ، و اوست در درك هر قضيه اى داناتر از شماها ، 57 - اين است آنكه ديگران را بر خود مقدم مىكند صدقه دهند و بخشنده است هنگامى كه شما را مشغول كرده بود گرد آورى مال دنيا ، 58 - به پرهيزيد از اينكه از وى پيش افتيد و حال آنكه او در هر قضيه اى بهترين قضاوت كننده گان است ، 59 - اطاعت كرديد ولى فقط به زبان از ترس شجاعت ولى در قلب از غدر و كنيه بر وى آگاه آكنده بوديد ، 60 - هنگامى كه پيامبر از اين جهان چشم بر بست ديدى كه روزى نگذشت كه دم شمشير بر آن خود را براى وى تيز نموديد ، 61 - از وى به ديگرى روى برگردانديد و گمراه شديد و از نادان