كسى كه هر روز روزه بدارد و قول او كسى كه هميشه روزه بدارد نه روزه گرفته و نه افطار كرده پس آن نازل شده بر روزه هميشگى است كه مستلزم روزه گرفتن روزهاى حرام ( چون عيد فطر و عيد اضحى ) كه روزه آن حرام است يا بر دو صورت ضعيف و بى بنيه شدن و يا تفويت حقى را كردن و بدون اينها نهى از آن نيست چنانچه در صحيح مسلم ج 1 ص 319 و سنن بيهقى ج 4 ص 299 و بسيارى از كتب فقه و شرحهاى مجموعههاى حديثى است و ابن جرير از ام كلثوم نقل كرده كه بعايشه گفتند : تو روزه ميگيرى همه روز را و حال آنكه پيامبر صلَّى اللَّه عليه و آله نهى كرد از روزه هر روز گفت : بلى شنيدم كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله نهى ميكرد از روزه دوره سال و ليكن كسى كه روز فطر و روز قربان را افطار كند روزه دهر و سال را نگرفته است ( 1 )
و نووى در شرح صحيح مسلم حاشيه ارشاد ص 51 گويد :
و در اين روايات ياد شده در باب نهى از روزه سال و علماء اختلاف كردهاند در روزه سال پس علماء ظاهريّه و اهل ظاهر معتقد شدهاند بمنع روزه دوره سال نظر بظواهر اين احاديث قاضى و غيره او گويند و اكثر علماء معتقدند بجواز آن هر گاه روزهاى نهى شده را روزه نگيرد و آن دو روز عيد فطر و عيد قربان و ايام تشريق ( يازدهم و دوازدهم ذى حجه براى آنهائى كه در مكَّه هستند ) و مذهب شافعى و اصحاب او اينست كه روزه گرفتن دوره سال كراهتى ندارد اگر روز عيد فطر و عيد قربان و تشريق را بخورد و افطار كند بلكه آن مستحب است بشرطيكه ضررى به او نرسد و حقّى را تقويت نكند پس اگر
هامش
( 1 ) كنز العمال ج 4 ص 334 .