ابو عمر در جامع بيان العلم ج 1 ص 114 نقل كرده و در مختصر آن ص 57 و گفته آن بزرگوار عليه السلام : به خدا قسم كه نازل نشده آيه اى مگر آنكه من ميدانم درباره چه نازل شده و كجا نازل شده .
بدرستيكه پروردگار من به من قلبى دانا و آگاه و زبانى پرسنده و گويا بخشيده است ، ابو نعيم آن را در حليه اولياء ج 1 ص 68 نقل كرده و صاحب مفتاح السعاده در ج 1 ص 400 ، آن را ياد نموده است .
و قول آنحضرت عليه السلام : سئوال كنيد مرا پيش از آنكه مرا از دست بدهيد ، به پرسيد از من از كتاب خدا و نيست آيه اى مگر آنكه من ميدانم كجا نازل شده است بدامنه كوهى يا زمين هموارى .
و سئوال كنيد : مرا از فتنهها و جنگها كه نيست هيچ فتنه و آشوبى مگر آنكه من ميدانم چه كسى آن را برپا مىكند و چه شخصى در آن كشته مىشود .
امام احمد حنبل آن را نقل كرده و گفته از آنحضرت بسيارى از اين مطالب روايت شده است . ( ينابيع الموده ص 274 ›
و گفته آن جناب عليه السلام در بالاى منبر كوفه در حالى كه . . . زره پيغمبر خدا صلَّى اللَّه عليه و آله بر آنحضرت و شمشير او بر كمرش بسته بود و عمّامه پيامبر بر سرش بود پس نشست بر منبر و شكم و سينه مباركش را باز و فرمود : به پرسيد مرا پيش از آنكه مرا نيابيد پس جز اين نيست كه در ميان قلب و سينه من علوم فراوانى است اين است علم و دانش اينست لعاب آب دهان رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله ، اينست آنچه كه پيامبر خدا مرا خورانيد و نوشانيد نوشيدنى .
پس سوگند به خدا كه اگر براى من مسندى گذارده شود و بر آن بنشينم هر آينه فتوا مىدهم بر اهل توراه بتوراتشان و باهل انجيل
الغدير ( فارسي ) — صفحة 389
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٣٨٩