( ميّت عذاب مىشود بگريه زنده )
سعيد بن مسيّب گويد : وقتى كه ابو بكر از دنيا رفت مردم بر او گريستند پس عمر گفت : كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله فرمود : كه مرده عذاب مىشود بگريستن زنده ، پس مردم اعتنا نكرده و گريه ميكردند پس عمر بهشام بن وليد گفت : برخيز و زنها را بيرون كن ، پس عايشه گفت : بيرون ميكنم تو را پس عمر گفت : داخل شو من به تو اجازه دادم پس هشام داخل شد ، پس عايشه گفت : آيا اى پسر من مرا بيرون ميكنى ، پس گفت : امّا به تو اجازه دادم . پس شروع كرد بزدن يكى يكى آنها و او ميزد آنها را با شلاق تا آنكه ام فروه بيرون آمد و آنها را پراكنده و متفرّق كرد . ( 1 )
و ابن ابى الحديد در شرح نهج البلاغه ج 1 ص 60 گويد اوّل كسى را كه عمر با شلاق خود زد ام فروه دختر ابو قحافه ( خواهر ابو بكر بود ) وقتى كه ابو بكر ( 2 ) مرد .
چگونه عايشه از قول پيامبر بخشيده شد ، اگر خبر صحيح باشد و چطور از خليفه نپذيرفت ( كه مرده بگريه زنده عذاب مىشود ) و براى چه خليفه مسامحه كرد با عايشه به اجازه دادن گريستن بر پدرش غير از ديگران و براى چه دست از تعميم اين حكم قطعى برداشت ، و براى
هامش
( 1 ) ابن را هويه آن را نقل كرده و سيوطى آن را صحيح دانسته رجوع كن به كنز العمال ج 8 ص 119 ، و ابن حجر آن را در اصابه ج 3 ص 606 نقل كرده است .
( 2 ) يعنى دوران خلافتش و چه بسيارى از مردم را قبلا بشلاقش زده و امّا بعد از آن پس از آن نقل شده و حرجى نيست .