113 - شيخ محمد فرزند عبد الرسول برزنجى مدنى متوفاى 1103 در رساله اش « الاشاعه فى اشراط الساعه » .
114 - شيخ محمد فرزند عبد الباقى فرزند يوسف زرقانى مالكى متوفاى 1122 ياد كرده آن را در شرح « المواهب اللدنيه » ج 3 ص 143 و آن را حسن دانسته .
115 - شيخ سالم فرزند عبد اللَّه فرزند سالم بصرى شافعى ياد كرده آن را در رساله اش « الامداد بمعرفه الاستاد » نويسنده و تاليف كننده سال 1121 .
116 - ميرزا محمد فرزند معتمد خان بدخشانى نقل كرده آن را در « نزل الابرار بما صحّ من مناقب اهل البيت الاطهار » ص 27 در حالى كه از بزّار و عقيلى و ابن عدى و طبرانى و حاكم و ابى نعيم نقل كرده و حديث معهود نزد او صحيح است بر شرط نوشته او
117 - شيخ محمد صدر العالم در كتاب « المعارج العلى فى مناقب المرتضى » ياد كرده آنچه را كه سيوطى در جمع الجوامع افاده نموده از صحّت حديث پس ظاهر مىشود از او اختيار او صحيح بودن آن را مانند سيوطى .
118 - شاه ولى الله احمد فرزند عبد الرحيم دهلوى متوفاى 1176 ياد كرده آن را در كتاب « قره العين » در چندين موضع در حالى كه گيرنده آنست گرفتن مسلَّم و قطعى و آن را از فضائل امير المؤمنين عليه السلام شمرده در كتابش ( ازاله الخفا ) .
119 - شيخ محمد فرزند سالم مصرى حنفى متوفاى 1181 در حاشيه اش بر شرح جامع الصغير عزيزى ج 2 ص 63 .
120 - شيخ محمد فرزند محمد امين سندى در كتابش
الغدير ( فارسي ) — صفحة 143
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص١٤٣