نكرده به چيزى كه مخدوش و مغشوش مىكند آن را . پس گفت :
از او گرفته مىشود شايسته و سزاوار است براى عالم و دانا كه مردم را خبر دهد بفضيلت كسى كه فضل او شناخته شده تا آنكه علم را از او فرا گيرند .
109 - ابو الضياء نور الدين على فرزند على شبراملسى قاهرى شافعى متوفاى 1082 ياد كرده آن را در حاشيه اش بر « المواهب اللدينه » كه موسوم به « تيسير المطالب السنّيه بكشف اسرار المواهب اللدينه » در شرح نامهاى پيامبر صلَّى اللَّه عليه و آله در نام آنحضرت « مدينه العلم » پس گفت و صحيح اينستكه آن حديث حسن است چنانچه علائى و ابن حجر گويند .
110 - شيخ تاج الدين سنبهلى آن را در « رساله اشغال نقشبنديه » نقل كرده .
111 - شيخ ابراهيم فرزند حسن كردى كورانى شافعى متوفاى 1101 ياد كرده آن را در « النبراس لكشف الالتباس الواقع فى الاساس » در حالى كه نقل از بزّار و طبرانى از جابر و از طريق ترمذى و حاكم از على عليه السلام بدون هيچ طعن و بدگوئى در سندش .
112 - شيخ اسماعيل فرزند سليمان كردى بصرى ياد كرده آن را در كتابش « جلاء النظر فى شبهاى ابن حجر » اقامه حجت و برهان كرده به آن بر كسى كه نسبت خطا و اشتباه بامير المؤمنين عليه السلام در فتوا داده ابن حجر حكايت كرده آن را در كتاب « الفتاوى الحديثيه » از بعضى از معاصرينش .
الغدير ( فارسي ) — صفحة 142
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص١٤٢