80 - احمد بن محمد بن عمرو ابو بشر كندى مروزى ، نزيل بغداد ، متوفى در سال 323 ه فقيه خوبى در سنت و در رد بر اهل بدعتها و محدث شيرين زبانى بوده ، اما از پدرش از جدش و از ديگران حديث مىساخته و دروغ مىگفته و به نام افراد مورد اعتماد حديث جعل مىكرده و برايش از نسخههاى ساخته شده بهرهء زيادى است ( 1 ) .
ابن حبان گفته است : او از كسانى است كه متنها مىساخته و سندها را زير و بالا مىكرده و لذا سزاوار است كه حديثش ترك شود و شايد او بيش از ده هزار حديث به نام ثقات پائين بالا كرده كه من از آنها بيش از سه هزار حديث كه شكى در پائين بالا كردن آنها ندارم ، نوشتهام .
و دار قطنى گفته است : او حديث ساز ، شيرين زبان و حافظ بوده است ( 2 ) و در شذرات الذهب جلد 2 صفحهء 298 آمده است كه : او با آنكه محدث و امام و پاسخگوى اهل بدعتها بوده يكى از حديث سازان است .
81 - احمد بن محمد بن غالب باهلى ابو عبد اللَّه ، متوفى ، در سال 275 ه غلام خليل از بزرگان زهاد در بغداد و كذاب و دروغ ساز بوده است ! ! .
حافظ ابن عدى گفته است : از ابى عبد اللَّه نهاوندى در حران در مجلس ابى عروبة شنيدم كه مىگفت : به غلام خليل گفتم : اين چه احاديث رقيقى است كه شما حديث مىكنيد ؟ گفت : اينها را به خاطر نرم كردن دلهاى مردم ساختهام ! !
ابو داود سجستانى ، دروغ كسى را مانند : كديمى و غلام خليل آشكار نكرده است . او درباره احاديثى كه كديمى نقل كرده گفته است : آنها دروغند و دربارهء غلام خليل گفته است : صاحب الزنج دجال بصره بوده و مىترسم كه غلام خليل دجال بغداد باشد . آنگاه گفته است : احاديثش بر من عرضه شد چهارصد حديثش از لحاظ سند و متن دروغ بوده است ( 3 ) .
هامش
( 1 ) تاريخ بغداد ج 5 ص 74 .
( 2 ) ميزان الاعتدال ج 1 ص 70 - طبقات الحفاظ ج 3 ص 23 .
( 3 ) تاريخ بغداد ج 5 ص 75 - المنتظم ج 5 ص 95 - لسان الميزان ج 1 ص 273 - اللئالى ج 1 ص 200 ج 2 ص 109 .