ارجمند ، از منازل اولياء است .
و در شرح جملهء « اگر در ميان امتم . . . » مىگويد : اين گفتهء رسول خدا بر سبيل توقع است گويا او آگاهى نداشته كه چنين چيزى واقع خواهد شد ، ولى واقع گرديد ( 1 ) و داستان « يا سارية الجبل » ( 2 ) و نظيرش مشهور است .
مسلم در صحيحش در باب فضائل عمر از عايشه و او از پيامبر اكرم آورده است « در امتهاى پيش از شما افراد » محدث « بودهاند و اگر در ميان امتم كسى از آنان باشد قطعا او عمر بن خطاب است » .
ابن وهب مىگويد : منظور از « محدث » كسى است كه به او الهام شده باشد .
ابن جوزى در « صفة الصفوة » جلد 1 صفحهء 104 بعد از نقل اين روايت ميگويد :
« اين روايت مورد اتفاق همه است » و ابو جعفر طحاوى در « مشكل الآثار » جلد 2 صفحهء 257 بطرق مختلف از عايشه و ابو هريره آن را آورده است . و قرائت ابن عباس را در آيهء مباركه 51 از سورهء حج چنين نقل كرده است : « و ما ارسلنا من قبلك من رسول و لا نبى و لا محدث » و گفته است « محدث » يعنى الهام شده .
آنگاه اضافه مىكند : عمر رضى اللَّه عنه آنچه را كه مىگفته روى الهام بوده است و مىافزايد : از اين قبيل است آنچه را كه از انس بن مالك نقل شده كه عمر بن خطاب گفته است : در سه مورد خدا با من و يا من با خدا موافقت كردهام :
1 - گفتم ، اى رسول خدا اى كاش مقام ابراهيم را براى خود مصلى قرار مىداديم ؟ ! فورا اين آيه نازل شد : * ( وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقامِ إِبْراهِيمَ مُصَلًّى ) * .
2 - گفتم اى پيامبر خدا ! افراد خوب و بد بر زنان شما وارد مىشوند خوب است كه به آنها دستور دهى كه خود را بپوشانند پس از چندى آيهء حجاب
هامش
( 1 ) ميان اين گفته با گفتهء سابق كه « اگر » را براى تأكيد دانسته نه ترديد تناقض آشكارى است .
( 2 ) در صفحات بعد ، در مناقب عمر خواهد آمد كه اين داستان ساختگى و دروغ است .