3 - محدّث در اسلام
تمام مسلمين اتفاق دارند كه : در امت اسلام همانند امم سابقه افرادى هستند كه به آنها « محدث » مىگويند . پيامبر بزرگوار اسلام ، چنان كه در صحاح و مسانيد از طرق عامه و خاصه آمده از اين واقعيت خبر داده است .
محدث ، كسى است كه فرشته با او سخن مىگويد بدون آنكه پيامبر باشد و يا آنكه فرشته را ببيند ، و يا آنكه در او دانشى بطريق الهام و مكاشفه از مبدأ اعلى ايجاد شود ، و يا آنكه در قلبش از حقائقى كه بر ديگران مخفى است پديد آيد ، و يا معانى ديگرى كه ممكن است از آن اراده نمود .
عليهذا بودن چنين كسى در ميان امت اسلام ، مورد اتفاق تمام فرق مسلمين است نهايت آنكه اختلاف در تشخيص و شناخت اوست : شيعه ، على و فرزندان گرامش را كه امامان بعد از او هستند « محدث » مىدانند و اهل سنت عمر ابن خطاب را .
و اينك به نمونه هائى از نصوص دو طائفه ذيلا توجه فرمائيد :
نصوص اهل سنت :
بخارى در صحيحش در باب مناقب عمر بن خطاب جلد 2 صفحهء 194 از ابى هريره و او از رسول خدا آورده است كه آن حضرت فرمود : « قطعا در ميان بنى اسرائيل كه پيش از شما زندگى مىكردند ، مردانى بودند كه با آنها سخن گفته مىشد بدون آنكه پيامبر باشند ، پس اگر در ميان امتم كسى از آنان وجود داشته