و نيز خير الرملى در حاشيهء « المنح » از ابن حجر نقل كرده و گفته است : من اين نظر را تأييد مىكنم .
آرى عبارت « لباب » و « فتح » و شرح مختار چنين است كه : زيارت در صورت گشايشى در زندگى نزديك به وجوب است .
تا اينكه مىگويد : « ابن الهمام » گفته است : اولى پيش اين بندهء ضعيف اين است كه زائر نيتش تنها براى زيارت قبر پيامبر اكرم باشد ، بعد وقتى كه به آنجا رفت زيارت مسجد را قصد كند يا آنكه از خدا بخواهد به او توفيق دهد دوباره با نيت مستقل به زيارت مسجد نائل آيد و اين كار تعظيم بيشترى به رسول خدا است و اين معنى با ظاهر فرمودهء پيامبر اكرم : من جائنى زائرا لا تعمله حاجة الا زيارتى كان حقا على ان اكون شفيعا له يوم القيامة : « كسى به عنوان زيارت پيشم بيايد و نظرى جز زيارتم نداشته باشد بر من است كه در قيامت از او شفاعت نمايم » نيز موافق است .
« رحمتى » از عارف « ملا جامى » نقل كرده است : كه او زيارت قبر پيامبر اكرم را از عمل حج جدا كرده است تا آنكه مقصدى غير از زيارت قبر رسول خدا در سفر نداشته باشد .
آنگاه حديث :
« لا تشد الرحال الا لثلاثة مساجد »
را نقل كرده و گفته است : معنى آن چنان كه در « احياء العلوم » آمده چنين است : « جز براى زيارت اين سه مسجد ( مسجد الحرام - مسجد الاقصى - مسجد النبى ) نبايد سفر كرد ، زيرا تنها در اين مساجد فضيلت بيشتر است و گرنه ديگر مساجد با هم مساوى هستند .
بنابراين ، اين حديث ، سفر كردن براى غير مساجد را از قبيل : صلهء رحم ، فرا گرفتن دانش ، زيارت مشاهد مشرفه مثل قبر پيغمبر اسلام - قبر ابراهيم خليل و سائر ائمة را نفى نمىكند ، چون درصدد نفى آنها نبوده تنها زيارت مساجد را نفيا و اثباتا شامل است .
35 - شيخ محمد بن سيد درويش الحوت البيروتى ، متوفى در سال 1276 ه در حاشيهء « حسن الاثر » صفحهء 246 گفته است : زيارت پيامبر اكرم چيز مطلوبى است چون
الغدير ( فارسي ) — صفحة 211
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٢١١