و نيز فرشته اى كه خدا به رحم مىفرستد تا روزى و اجل و رفتار و مصائب و آنچه را كه مربوط به خير و شر و سعادت و شقاوت جنين است بنويسد و آنگاه روح را در او بدمد ( 1 ) او نيز شريك خدا نخواهد بود ، تنها خدا است كه در سلطنت شريكى ندارد و همه چيز را آفريده و تقدير فرموده است .
و نيز « ملك الموت » با آنكه طبق نص قرآن « بگو ملك الموت كه مأمور شما است جانهايتان را مىگيرد » ( 2 ) جانها را مىگيرد ، با اين حال درست است كه گرفتن جانها چنان كه قرآن كريم مىگويد : « خدا جانها را هنگام مردن مى - گيرد » ( 3 ) اختصاص به خدا داشته باشد و ميراننده او باشد و ملك الموت به هيچ وجه شريك او در اين امر نباشد ، چنان كه درست است : نسبت گرفتن جانها به فرشتگان داده شود همانگونه كه قرآن كريم مىگويد : آنان كه بر خود ستم كردهاند فرشتگان جانشان را مىگيرند ( 4 ) آنان كه با خوشى فرشتگان جانشان را مىگيرند « ( 5 ) .
و هيچ گونه تعارضى در ميان اين آيات نيست و در نسبت دادن ميراندن به غير خدا ، گناه و معصيت نخواهد بود .
و نيز فرشته ، طبق آفرينش مخصوصى كه خدا برايش قرار داده ، نمىخوابد
هامش
( 1 ) ابن مسعود از رسول خدا آورده است : « هنگامى كه نطفه چهل روز در رحم ماند تبديل به علقه مىشود و پس از چهل روز ديگر تبديل به مضغة مىشود ، آنگاه خداوند فرشته اى با چهار جمله در مورد : روزى ، اجل ، رفتار و سعادت و شقاوتش مىفرستد تا آنها را بنويسد ، پس روح را در او مىدمد » اين روايت را بخارى در باب ذكر ملائكه در صحيحش و مسلم و ديگر از بزرگان صحاح مگر نسائى در كتب خود و همچنين احمد در مسند جلد 1 صفحهء 374 - 414 - 430 و ابو داود در مسند جلد 5 صفحهء 38 و ابن اثير در الجامع و ابن الدبيع در التيسير جلد 4 صفحهء 39 آوردهاند .
( 2 ) سورهء سجده آيهء 11
( 3 ) سورهء زمر آيهء 42
( 4 ) سورهء نحل آيهء 28
( 5 ) سورهء نحل آيهء 32