- نامهء اعمال منتشر گردد ، آتش دوزخ شعله بركشد .
- گويم : بار خدايا . اين شريف مرتضى بود كه مرا از راه حق بدر كرد .
- گويندم : دست شريفت را بگير ، با او جانب سقر راه برگير .
- تفتى سوزان ، كه نه پوستى بر جاهلد ، و نه گوشتى بر استخوان بماند .
* * *
و اللَّه يغفر للمسىء اذا تنصّل و اعتذر
الَّا لمن جحد الوصىّ ولاءه و لمن كفر
فاخش الاله بسوء فعلك و احتذر كلّ الحذر
- خداوند بخشايشگر و آمرزگار است ، چون زبان به معذرت برگشايند .
- مگر آن كس كه حق وصى نشناسد ، مهر او را منكر آيد .
- با اين كردار بدت بايد گفت : از خدا بپرهيز . الحذر الحذر .
دنبالهء شعر :
اين چكامهء بديع ، بنام « تتريه » معروف است ، ما 39 بيت آن را آورديم ، تمام آن 106 بيت است كه ابن حجهء حموى در كتاب « ثمرات الاوراق » 2 / 44 - 48 ثبت كرده و در كتاب ديگرش « خزانة الادب » 68 بيت آن را برگزيده است .
تمام قصيده در كتاب « تذكره ابن عراق » . مجالس المؤمنين 457 بنقل از همين تذكره ، انوار الربيع سيد عليخان ص 359 ، كشكول شيخ بحرانى صاحب حدائق ص 80 ، نامهء دانشوران 1 / 385 ، تزيين الاسواق انطاكى 173 ، نسمة السحر فيمن تشيع و شعر موجود است ، شيخ حر عاملى هم در كتاب امل الامل 19 بيت آن را انتخاب كرده است .
ابن منير شاعر ، هديه اى خدمت شريف موسوى فرستاد ، حامل هديه غلامى سياه بود ، شريف ( 1 ) به دو نوشت :
اما بعد . اگر مىدانستى كه در ميان اعداد از عدد يك كمتر هم وجود دارد ،
هامش
( 1 ) در عراق و شام و بسيارى ممالك نقيب اشراف بود ، و رئيس اين مذهب ، ميان او و مهذب الدين دوستى برقرار بود ، ( تزيين الاسواق 174 ) اين مهذب الدين ابو الحسن على بن ابى الوفاء موصلى شاعر است در گذشتهء 543 .