قرن چهارم
30 غديريهء ابو العلاء سروى
- على بعد از رسول خدا پيشواى من است و روز داورى ، شفيع من خواهد بود .
- براى على فضل و مقامى ادعا نمىكنم ، جز آنچه در عقل گنجد .
- نه مىگويم كه پيامبر است ، بلكه پيشواست با نص جلى و سفارش صريح .
- و سخن رسول دربارهء او ، گاهيكه مقامش چون مقام هرون و الا و برتر بود :
الا ان من كنت مولى له
فمولاه من غير شك على
- هلا آگاه شويد ! هر كه من سرور اويم ، بدون شك سرور و مولايش على است ( 1 ) .
شاعر
:
ابو العلاء ، محمد بن ابراهيم سروى ، شاعر يكتاى طبرستان و پرچمدار فضيلت و دانش آن سامان . با ابو الفضل ابن العميد ، در گذشتهء سال 360 ، نامه نگارى داشته و به مبادلهء شعر و ادب مىپرداخته است .
هامش
( 1 ) اين سروده را « ابن شهر آشوب » در ج 1 مناقب ص 531 ط ايران ياد كرده و در اين كتابش از شاعر فقط به عنوان « ابو العلاء » ياد مىكند ، چنان كه در ج 2 ص 139 موقعى كه قصيدهء فائيهء او را مىنگارد .