نداى قرآن بليغ است ، مخالف نداى اسلامى است كه امين وحى خدا در قرن اول هجرى اظهار كرد ، زيرا اگر اين است كتابش و اينست امينش پس اسلام را بايد وداع گفت ، و اگر دانشگاه الازهر مصر ، اين است علمش و اين است دانشمندش ، پس خاك بر سر آن باد .
بسيارى از محققان اماميه ( 1 ) متعرض محتويات اين كتابها شدهاند و به اباطيل آن در كتابهاى پر ارزش خود ، اشاره كردهاند و كتاب « تحت راية الحق » ( 2 ) براى كسى كه بخواهد حق را دريابد در اين مورد بىنياز كننده و بسنده است .
« بلكه اينان حقيقت را پس از اينكه نزدشان آمد تكذيب كرده و امر بر آنان مشتبه شده است » ( 3 )
هامش
( 1 ) مانند علامهها ، و حجة الاسلامهاى بزرگ : سيد شرف الدين ، و سيد محسن امين ، و شيخنا كاشف الغطاء .
( 2 ) تأليف علامه شيخ عبد اللَّه السبيتى .
( 3 ) اقتباس از آيهء 5 سورهء ق : * ( بَلْ كَذَّبُوا بِالْحَقِّ لَمَّا جاءَهُمْ فَهُمْ فِي أَمْرٍ مَرِيجٍ .