او را به اين اشعار رثا گفت :
ابا طالب عصمة المستجير و غيث المحول و نور الظَّلم
لقد هدّ فقدك أهل الحفاظ فصلى عليك ولىّ النّعم
و لقّاك ربّك رضوانه فقد كنت للطَّهر من خير عم ( 1 )
« اى ابو طالب تو ، پناهنده ات را پناهى و براى اراضى خشك ، باران رحمت ، و براى تاريكيها نورى » .
« فقدان تو فرشتگانرا لرزانيد و رسول خداى بر تو درود فرستاد » .
« خداوند با رضا مندى ملاقاتت را پذيرفت زيرا تو بهترين عم براى پيامبر بودى » .
كسى كه بخواهد بر احوال بزرگ ابطح حضرت ابو طالب ، واقف گردد ، بايد به كتاب علامه برزنجى شافعى و تلخيص آن به نام « اسنى المطالب » اثر عالم بزرگ شافعى سيد احمد زينى دحلان مراجعه كند ( 2 ) .
8 - ميگويد : رافضيان آيه : * ( وَيُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّه مِسْكِيناً وَيَتِيماً وَأَسِيراً ) * ( 3 ) را به على ( رضى اللَّه عنه ) تأويل مىكنند ، و اين تأويل نزد ما مورد قبول نيست زيرا شمول و ظهور آيه ، هر كس كه اطعام طعام كند مىگيرد ( 3 ر 146 الفصل ) .
پاسخ - كسىكه به شيوهء استدلال مسخره و مضحك اين مرد واقف گردد مىتواند دروغ پردازيهاى ديگرش را نيز دريابد . او گمان كرده به مجرد نسبت تأويل به رافضيان دادن و آن را دروغ و نادرست خواندن ، در ارزش حديثى كه ذيل آيهء شريفه رسيده ، منقصتى وارد ساخته است . در حالى كه او خود مىداند
هامش
( 1 ) تذكره سبط 6 .
( 2 ) بحث دربارهء ايمان ابوطالب در جلدهاى 7 و 8 الغدير مفصلا خواهد آمد
( 3 ) سورهء انسان : 8 .