1 عقد الفريد
( 1 ) خواننده در اولين برخورد گمان مىكند عقد الفريد يك كتاب ادبى است نه مذهبى ، در آن يك نوع پاكى خاصى مىبيند ولى همين كه به جريان مناسبات مذهبى گذارش افتاد ، نويسنده را جنجالى و پر هياهو مىيابد همان مرد پر افتراى خطا كارى كه براى نمونه در جلد اول كتابش صفحه 269 گفته است :
1 - رافضيان يهود اين امتاند ، اسلام را دشمن مىدارند همانطور كه يهود ، مسيحيان را .
پاسخ چگونه خواننده مىتواند به اين سخن ناحق رضا دهد ؟ در حالى كه در مقابلش قرآن مجيد قرار دارد و در آن قول خداى تعالى را مىخواند .
* ( إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ ) * ( 2 )
« كسانى كه ايمان آورده عملهاى شايسته انجام دهند بهترين مردماند » .
در ذيل اين آيه به ثبوت پيوسته كه پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله به على عليه السّلام فرمود :
اينان تو و شيعيان تواند ( 3 ) .
چگونه مىتوان به اين سخن تن در داد در حالى كه در حديث مىخوانيم پيغمبر امين به على ( ع ) فرمايد ؟ تو و شيعيانت در بهشتيد ( 4 ) .
و با آن سخن پيغمبر ( ص ) كه فرمود : چون روز قيامت شود مردم به نامهاى خود و نام مادرانشان فراخوانده شوند مگر اين شخص ( يعنى على ( ع ) و شيعيانش كه
هامش
( 1 ) تأليف « شهاب الدين ابن عبدر به مالكى » متوفى 328 .
( 2 ) سوره بينه آيه 7 .
( 3 ) مراجعه كنيد ج 2 ر 57 متن عربى چاپ 2 .
( 4 ) « تاريخ » بغداد « 12 ر 289 .