تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عصر الظهور ( عصر ظهور ) ( فارسى ) ( 1382 ش ) — صفحة 353

مساهمون:

ص٣٥٣
عهدنامه‌اى كه همراه دارد به اين كار مأمور مىگردد واى بر كسى كه با وى دشمنى كند » « 1 » مراد از عهدنامه‌اى كه همراه اوست ، همان عهدنامهء معروف است كه از جدّ بزرگوارش رسول خدا ( ص ) با خود دارد و چنان كه وارد شده است در آن نامه اين جمله وجود دارد . « بكش ، باز هم بكش و توبهء كسى را نپذير » يعنى توبه هيچ مجرم و جنايتكارى را قبول مكن . و نيز از امام باقر ( ع ) روايت شده است كه فرمود : « امّا شباهت داشتن مهدى ( ع ) به جدّ گراميش رسول خدا ( ص ) قيام و ظهور او با شمشير و كشتن دشمنان خدا و رسول او و ستمگران و طاغوت‌هاست وى بوسيلهء شمشير و ايجاد ترس در دل دشمنان پيروز مىگردد و لشكريان او شكست نمىخورند . » « 2 » از امام جواد ( ع ) نقل شده است كه فرمود : « پيوسته به كشتن دشمنان خدا ادامه مىدهد تا خداى از وى خشنود گردد و او زمانى از خشنودى خداوند آگاه مىشود كه در دل خود احساس رحم و دلسوزى كند » « 3 » و نيز از آن بزرگوار در همين مأخذ روايت شده است كه فرمود : « وقتى شمار لشكر او ( مهدى ) به حد نصاب يعنى ده هزار تن برسد به فرمان خدا خروج نمايد و پيوسته دشمنان خدا را از دم تيغ بگذراند تا آنكه خداوند از او خشنود شود . پرسيدم : چگونه از خشنودى خدا آگاه مىگردد ؟ فرمود : خداوند مهر و رحمت در دل او مىافكند » بلكه در روايات آمده است كه برخى از ياران او دچار شك و ترديد شده و نسبت به كثرت خونريزى و كشتار ظالمان بدست وى به او اعتراض مىكنند . از امام باقر ( ع ) روايت شده كه فرمود : « وقتى او ( مهدى ) به ثعلبيه مىرسد مردى از بستگان وى كه از لحاظ جسمانى و شجاعت قوىترين مردم ، بجز حضرت مهدى است برمىخيزد و مىپرسد ، اى فلان چه مىكنى ؟ به
هامش
( 1 ) - غيبت نعمانى ص 121 . ( 2 ) - بحار ج 51 ص 218 . ( 3 ) - بحار ج 51 ص 157 .