تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عصر الظهور ( عصر ظهور ) ( فارسى ) ( 1382 ش ) — صفحة 352

مساهمون:

ص٣٥٢
فريادرسى ندارند و جهان به تحمّل وجود شوم ستم‌پيشگان عادت كرده است تا جائى كه دوره‌اى را سراغ نداريم كه خالى از وجود ستمگران باشد . چرا كه آنان به‌سان درخت هرزه و پليد مىمانند كه داراى ريشه‌هاى محكمى در جامعه است بگونه‌اى كه اگر يكى از آنها بركنده شود ، ده برابر به جاى آن مىرويد و اگر ظالمان در نسلى نابود شوند گروه‌گروه در نسلهاى ديگر بوجود مىآيند . ولى خداوند حكيم چنين مصلحت دانسته است كه زندگانى انسانى براساس قانون نزاع حق و باطل و خيروشر برقرار باشد و براى هرچيز حدّ و مرزى و براى هر عصر و زمان سرنوشتى و بالاخره براى ظلم و بيداد هم سرانجامى تعيين نموده است . در تفسير اين آيهء شريفه : « آن روز بدكاران به صورت‌هايشان شناخته شوند پس به اموى پيشانى و با پاهايشان گرفتار شوند » « 1 » از امام صادق ( ع ) روايت شده است كه فرمود : « خداوند آنها را همواره مىشناسد ولى آيه در مورد قائم نازل گرديده كه مجرمان را از سيما و صورتشان مىشناسد و او و يارانش با شمشير آنها را تنبيه مىكنند تنبيه كردنى » « 2 » و از امير مؤمنان ( ع ) منقول است كه فرمود : « خداوند ، ناگاه بوسيلهء مردى از ما اهل بيت گشايشى ( براى مسلمانان ) بوجود آورد ، پدرم فداى آن فرزند بهترين كنيزان باد . . . هم اوست كه ( دشمنان ) در مدت هشت ماه بجز شمشير و كشتار از او چيزى دريافت نخواهند كرد » « 3 » از امام باقر ( ع ) نقل شده است كه فرمود : « پيامبر خدا ( ص ) با ملايمت و نيكى در ميان امت خود رفتار مىكرد و با مردم انس مىگرفت و قائم با كشتار ( دشمنان ) رفتار مىكند و توبهء كسى را نمىپذيرد . او با
هامش
( 1 ) - رحمن 41 . ( 2 ) - غيبت نعمانى ص 127 . ( 3 ) - شرح نهج البلاغه ج 2 ص 178 .