تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عصر الظهور ( عصر ظهور ) ( فارسى ) ( 1382 ش ) — صفحة 290

مساهمون:

ص٢٩٠
عمر او را همچون خضر طولانى نموده و آن دو بزرگوار هر سال در سرزمين عرفات و ديگر جاها باهم حضور پيدا مىكنند . * * * به‌هرحال ، آنچه از روايات برمىآيد اين است كه دورهء شش ماهه ، يعنى از خروج سفيانى و نداى آسمانى تا ظهور حضرت مهدى ( ع ) در ماه محرم ، سرشار از تلاش و فعاليت امام ( ع ) و يارانش مىباشد و كرامات و معجزاتى بدست ياران و پيوستگان به آنها بوقوع مىپيوندد و آن رويدادى جهانى خواهد بود كه ذهن مردم و دولتها را بطور يكسان مشغول مىدارد . امّا ملتهاى مسلمان و مستضعف پيوسته دربارهء مهدى ( ع ) و كرامات وى و نزديك شدن زمان ظهور آن حضرت سخن مىگويند . و اين موج مقدماتى مردمى و مناسب با ظهور امام ( ع ) مىباشد ، امّا اين حالت در همان زمان ، زمينهء خوبى براى دروغگويان و شيادان مدعى مهدويت و تلاش در گمراه ساختن مردم مىباشد . در روايات آمده است كه دوازده درفش ، قبل از ظهور حضرت برافراشته مىشود كه ادعاى مهدويت مىكنند و دوازده تن از خاندان ابو طالب‌اند كه هريك درفشى را برمىافرازند و مردم را بسوى خود دعوت مىكنند كه تمام آنها درفش‌هاى گمراهى و تلاشهاى دنيوى است براى بهره بردن از موج گرايش مسلمانان و ملتهاى جهان به ظهور آن حضرت . مفضّل بن عمر و جعفى از امام صادق ( ع ) نقل كرده است كه گفت از آن حضرت شنيدم كه مىفرمود : « از نام بردن آن حضرت برحذر باشيد ، به خدا سوگند امام شما ساليانى از ديدگان‌تان پنهان خواهد شد ، آنقدر كه پاك و خالص شويد . و تا گفته شود آن حضرت مرده و يا هلاك گرديده است و يا به كدام منطقه رفته است ، ديدگان مؤمنان در فراق او اشكبار مىشود و متلاطم و واژگون مىگردد آنگونه كه كشتىها با امواج دريا واژگون مىگردند و كسى نجات نمىيابد مگر آنكه خداوند از او پيمان گرفته باشد ، ايمان در دل او جايگزين شده باشد و با روح خود او را تأييد نموده باشد و دوازده درفش مشابه به اهتزاز درمىآيد كه هيچيك از ديگرى بازشناخته نمىشود . مفضّل گويد : من در اين لحظه گريستم ، امام به من فرمود : چرا گريه مىكنى اى ابو عبد اللّه ؟ عرض كردم چگونه گريه نكنم در حالى كه شما مىفرمائيد دوازده پرچم برافراشته مىشود كه هيچكدام از ديگرى شناخته نمىشود . پس تكليف ما در آن زمان چيست ؟ آنگاه امام ( ع ) به خورشيد كه داخل ايوان مىتافت