تفاوت دارد . گرچه در برخى جهات به آن شباهت داشته باشد حتى بعضى از آنان سعى مىكنند اينگونه صفات را بر حضرت مهدى ( ع ) و يارانش منطبق نمايند ، در گفتهء كفعمى در حاشيهء مصباح و همچنين سفينة البحار ماده ( قطب ) آمده است كه :
« گفتهاند : زمين از قطب و چهار نفر اوتاد ( بزرگان ) و چهل پرهيزكار و هفتاد فرد نجيب و سيصد و شصت فرد شايسته ، خالى نمىماند و قطب ، همان مهدى ( ع ) است و اوتاد ( بزرگان ) از چهار نفر كمتر نيست ، زيرا دنيا همچون خيمه و مهدى به منزلهء ستون است و آن چهار تن بهسان طنابهاى آن خيمه مىباشند و گاهى اوتاد بيش از چهار نفر و پرهيزكاران بيش از چهل و افراد نجيب فزون از هفتاد و شايستگان افزونتر از سيصد و شصت تن مىباشند و ظاهرا خضر و الياس ( ع ) نيز از اوتاد و پيوستهء به اطرافيان قطب مىباشند . »
امّا صفات اوتاد ( بزرگان ) ، آنان يك لحظه از خدا غفلت نمىورزند و از مال دنيا مگر به اندازهء لازم و ضرورى جمع نمىكنند و لغزشهاى بشرى از آنها سرنمىزند ، عصمت در آنها شرط نيست امّا در قطب شرط است .
امّا « ابدال » ( پرهيزكاران ) مرتبه ايشان كمتر از اوتاد ( بزرگان ) است و گاهى از آنها غفلت سر مىزند و با ذكر و ياد خدا آن را جبران مىكنند و عمدا از آنها گناهى صادر نمىشود .
اما صالحان و شايستگان كه آنان مردان با تقوا و موصوف به عدالتاند ، از آنان گناه سر مىزند ولى با استغفار و پشيمانى آن را تلافى مىكنند ، خداوند مىفرمايد :
« كسانى كه تقوا پيشه كردهاند هرگاه از شيطان وسوسه و خيالى به آنها برسد همان لحظه خدا را به ياد آورند و بينائى و بصيرت پيدا كنند »
آنگاه راوى مىگويد هرگاه يكى از آنها ، مرتبهاى از مراتب ياد شده را از دست بدهد فرد ديگرى از مرتبهء پائينتر جانشين وى مىگردد و اگر فردى از صالحان از دست برود ، شخصى از ساير مردم جايگزين او مىشود .
و آنچه را كه دربارهء إلياس پيامبر ( ع ) بيان كرده اين است كه او از جملهء زندگان است و از كسانى است كه خداوند بسبب حكمتى كه خود مىداند عمرشان را طولانى نموده است ، و بر طبق نظر عدّهاى از مفسران كه در تفسير آياتى راجع به وى اظهار كردهاند و تعدادى از روايات كه دربارهء او از اهل بيت ( ع ) رسيده است آن حضرت زنده است و خداوند
عصر الظهور ( عصر ظهور ) ( فارسى ) ( 1382 ش ) — صفحة 289
مساهمون: الشيخ علي الكوراني العاملي
ص٢٨٩