تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 66

مساهمون:

ص٦٦
كسى را كه آيات ، به صورت كلى صفاتش را بر شمرده‌اند مشخص كرده و در پايان ، اثبات مىكند كه مهدى موعود كه رسول خدا صلى الله عليه و آله همگان را به آمدنش بشارت داده ، دوازدهمين امام از پيشوايان عترت نبوى و پسر حضرت امام حسن عسكرى عليه السلام مىباشد .

1 . خالى نبودن هيچ زمانى از امام

خداوند متعال مىفرمايد : « يَوْمَ نَدْعُوا كلَّ أُنَاسٍ بِإِمامِهِمْ فَمَنْ أُوتيَ كتَابَهُ بِيَمِينِهِ فَأُولَئك يَقْرَءُونَ كتَابَهُمْ وَ لا يُظلَمُونَ فَتِيلًا * وَ مَن كانَ في هَذِهِ أَعْمَى فَهُوَ فى الاخِرَةِ أَعْمَى وَ أَضلُّ سبِيلًا » ؛ [ ياد كن ] روزى را كه هر گروهى را با پيشوايشان فرا مىخوانيم . پس هر كس كارنامه‌اش را به دست راستش دهند ، آنان كارنامه خود را مىخوانند و به قدر نَخَك هستهء خرمايى به آن‌ها ستم نمىشود * و هر كه در اين [ دنيا ] كور باشد در آخرت [ هم ] كور و گمراهتر خواهد بود « 1 » . و اين نص صريح دلالت بر اين دارد كه اهل هر زمانى ( كل أُناس ) پيشوايى دارند كه در قيامت به نام او خوانده مىشوند و در آن روز به واسطهء او بر آنان احتجاج مىشود يا او در روز حساب ، شاهد بر آنان مىباشد كه اين خود متضمن معنى احتجاج بر آنان نيز هست . حال بايد پرسيد كه مقصود از امام در آيهء اول كيست ؟ براى جواب اين سؤال ابتدا لازم است تا به اصطلاح قرآنى مراجعه كنيم تا معانىمراد از آن‌ها را شناخته و به شناختى مطابق با منطوق نص قرآنى راه‌يابيم . لفظ امام در قرآن كريم بر كسى اطلاق مىشود كه ديگران به وى اقتدا
هامش
( 1 ) . اسراء / 71 - / 72 .
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 66 | منذر حكيم / عدى غريباوى / عباس جلالى