بازداشت .
وى گويد : به آن حضرت عرضه داشتم : آن كدام آيه است ؟
آن حضرت پاسخ دادند : اين كلام خداوند عزوجل كه فرمود : « اگر [ كافر و مؤمن ] از هم متمايز مىشدند قطعاً كافران را به عذاب دردناكى معذب مىنموديم » همانا كه خداوند عزّ و جل را امانتهايى مؤمن در صلب مردمى كافر و منافق مىباشد . پس حضرت على عليه السلام پدران را نمىكشت تا اينكه آن امانتها از صلب آنان خارج شود . پس هنگامى كه آن امانتها از صلبها خارج شده و به دنيا بيايند بر هر كس كه بخواهد پيروز شود و با او قتال مىكند ، همچنين قائم ما اهل بيت است كه هرگز ظهور نمىكند تا هر زمانى كه امانتهاى خداوند عزّ و جل ظاهر گردد پس هنگامى كه آن ودايع ظاهر گرديد او نيز ظهور نموده و با افرادى كه با وى مقابله نمايند جنگ و جهاد خواهد نمود « 1 » .
4 . و از آن جمله است روايتى كه از حضرت صادق عليه السلام روايت شده كه فرمود : به خدا سوگند آن چه را كه به انتظارش گردن مىكشيد به وقوع نخواهد پيوست تا آن كه شما خالص گرديده ، بد و خوب شما از هم جدا شود سپس ده يك از شما رفته و جز اندكى از شما در راه حق ثابت قدم نمىماند . سپس اين آيه را تلاوت فرمودند : « أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا يَعْلَمِ اللَّهُ الَّذِينَ جَاهَدُوا مِنكُمْ وَ يَعْلَمَ الصابرِين » ؛
آيا پنداشتيد كه داخل بهشت مىشويد ، بىآنكه خداوند جهادگران و شكيبايان شما را معلوم بدارد ؟ « 2 » .
5 . و از آن جمله است آن چه از امام باقر عليه السلام روايت شده كه فرمود :
دولت ما آخرين دولتها است ، هيچ خاندانى نمىمانند كه دولتشان پايدار گردد مگر اينكه قبل از ما به حكومت خواهند رسيد ، تا اينكه مردم هنگامى كه سيره و حكومت ما را در
هامش
( 1 ) . علل الشرايع / 147 ، كمال الدين / 641 .
( 2 ) . حميرى ، قرب الاسناد / 162 ، و به نقل از آن ، بحار الانوار 52 / 113 .