عبدالله بن فضل هاشمى روايت كند كه : از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام شنيدم كه مىفرمود : صاحب اين امر به ناچار غيبتى خواهد داشت كه افراد اهل باطل در طول آن غيبت به شك خواهند افتاد .
به آن حضرت عرضه داشتم : خداوند مرا فداى شما كند به چه دليل ؟
آن حضرت پاسخ دادند : به دليل امرى كه به ما اجازه باز كردن آن براى شما داده نشده است .
به آن حضرت عرضه داشتم : پس وجه حكمت غيبت آن حضرت چيست ؟
آن حضرت در پاسخ فرمودند : حكمت غيبت آن حضرت همان حكمتى است كه در غيبت ساير حجتهاى خداوند متعال بوده است . حكمت اين امر جز پس از ظهور آن حضرت آشكار نمىشود هم چنان كه حكمت كارهايى كه حضرت خضر عليه السلام انجام داد جز پس از جدايى موسى از او بر وى ظاهر نشد ، اى پسر فضل اين امرى از امور خداوند متعال ، سرى از اسرار خدا و غيبى از گنجينه علم غيب خداوند است ، و از آنجا كه ما مىدانيم خداوند عزوجل حكيم است ، تصديق مىكنيم كه همهء كارهاى خداوند را نيز حكمتى است اگر چه وجه و سبب آن حكمت بر ما كشف نشده باشد « 1 » .
2 . از ديگر روايات اين باب روايتى است كه زراره آن را از حضرت امام باقر عليه السلام روايت نموده است كه فرمود : همانا قائم قبل از ظهور خود غيبتى خواهدداشت .
به آن حضرت عرضه داشتم چرا ؟
آن حضرت پاسخ دادند : از ترس و آن حضرت با دست خود به شكم خود
هامش
( 1 ) . كمال الدين / 481 ، علل الشرايع 1 / 245 .