ج - آنان كه بعنوان مستقل كتاب امر به معروف ونهى از منكر ، آن را
مطرح ساختهاند ممكن است نظرشان شدت اعتناء به شأن واظهار اهميت اين دو
واجب در اسلام باشد ، چنان كه از قرآن مجيد وأحاديث شريفه ، تأكد وجوب آن ،
معلوم مىشود واما اين كه در طي كتاب حسبه ، ذكر كردهاند براي اين است كه از
جمله أموري است كه حتما بايد اقامه شود وتعطيل آن ، جائز نيست چه آن كه أمور
حسبي أموري است كه نبايد متروك بماند وهر كسى بايد در انجام آن بكوشد
واقدام كند .
س 5 - كتاب امر به معروف ونهى از منكر در كتب فقهية بعد از پايان
كتاب جهاد قرار دارد بلكه بعضي از علماء در ضمن كتاب جهاد از آن بحث
كردهاند وكتاب مستقلى به عنوان امر به معروف ونهى از منكر ، عنوان نكردهاند
اكنون وجه ارتباط وتناسب اين بحث را با بحث جهاد ، بيان فرمائيد .
ج - چون جهاد به معناى أعم شامل امر به معروف ونهى از منكر مىشود
جهاد با كفار براي اعلاء كلمة الله است وامر به معروف ونهى از منكر نيز براي
اعلاء كلمة الله واجراء احكام الله است چنان كه حب في الله وبغض في الله نيز
تعرضش در كتاب جهاد مناسب است وخلاصه چون امر به معروف ونهى از منكر
از شؤون جهاد است لذا آن را بعد از كتاب جهاد قرار داده ويا در خود كتاب جهاد
از آن بحث كردهاند .
س 6 - آيا امر به معروف ونهى از منكر را مانند شيخ طوسي وابن حمزه ،
واجب عيني مىدانيد ويا مانند سيد مرتضى واجب كفائي ؟ .
ج - واجب كفائي است مگر اين كه بالعرض ، عيني شود .
س 7 - آيا اين وظيفة در باره مطلق مرتكبين گناه ، يكنواخت است وبدون
اين كه تفاوتى بين اشخاص باشد بايد انجام داد ويا درباره بعضي از آنان تأكيد
بيشترى است ؟ .
ج - اهميت واجبات ومنكرات ، موجب تأكد وجوب امر به معروف ونهى
از منكر مىشود چنان كه در گناهان كبيره وصغيره اين چنين است ولذا به تفاوت
معاصي ، بين مرتكبين آن ، فرق مىباشد .