بنويس
يا نارُ كُونِي بَرْداً وَ سَلاماً عَلى إِبْراهِيمَ ؛
اى آتش ، براى ابراهيم سرد و بىآسيب باش و آن را به گردن شخص تبدار بياويز كه به اذن خداوند متعال إن شاء اللّه سالم مىشود .
من نيز چنين كاغذى را نوشته و بر گردن شخص تبدار آويختم ، اين مداوا افاقه نموده و بيمار از بيمارى رهايى يافت « 1 » .
3 . شيخ مفيد از ابو القاسم جعفر بن محمّد بن يعقوب از اسماعيل بن ابراهيم بن موسى بن جعفر روايت كرده است كه گفت : حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام حدود بيست روز قبل از مرگ معتزّ عبّاسى به ابو القاسم اسحاق بن جعفر زبيرى نوشت : « در خانهء خود بمان تا حادثهاى كه در شرف وقوع است به انجام برسد » . هنگامى كه بريحه « 2 » كشته شد ، اسحاق بن جعفر نامهاى به آن حضرت نوشت و عرضه داشت كه حادثه انجام شده است ، چه دستور مىفرماييد ؟ آن حضرت دوباره نامهاى نوشتند و به او فرمودند : « حادثهء مورد نظر اين نبوده ، بلكه حادثهء ديگرى است كه رخ خواهد داد » سپس قضيهء مرگ معتزّ پيش آمد « 3 » .
اين روايت نشان مىدهد كه حضرت امام هادى عليه السّلام به مرگ معتزّ اشاره نموده و از دوستان خود خواسته است تا او كشته نشده و شرايط خاصى كه حكومت و دستگاه جاسوسى آن براى آنها به وجود آورده و امام و شيعيان را احاطه كرده از بين نرفته ، در خانهء خود باقى مانده و كمتر در انظار تردّد نمايند .
هامش
( 1 ) . اصول كافى 1 / 509 / 13 و به نقل از آن ارشاد 2 / 331 و اعلام الورى 2 / 145 و به نقل از ارشاد كشف الغمّه 3 / 203 .
( 2 ) . در نسخههاى ديگر ، ابن تريخه نيز آمده است ، اما در مصدر روايت بريحه آمده است . طريحى نيز در مجمع البحرين آن اسم را بريمه ذكر كرده و آورده است : او عبد اللّه بن محمّد بن داود هاشمى عبّاسى ناصبى از نديمان متوكّل بوده و دو نفر از حسنيان او را چند روز قبل از كشته شدن معتزّ در كوفه به قتل رساندهاند . اين مطلب در تاريخ طبرى 9 / 388 و به نقل از آن در تاريخ كامل 7 / 56 ذكر شده است . در حاشيهء ارشاد 2 / 325 بريحه و ابن اترجّه نيز آمده است .
( 3 ) . اصول كافى 1 / 506 / 2 و به نقل از آن ارشاد 2 / 325 و به نقل از آن كشف الغمّه 3 / 200 .