مشغول است « 1 » .
از على بن محمّد ، از محمّد بن اسماعيل بن ابراهيم بن موسى بن جعفر بن محمّد بن على بن عبد الغفّار روايت شده است كه گفت : در آن هنگام كه حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام به حبس افتاد ، عبّاسيان و صالح بن على و غير از او از ديگرانى كه از خط مستقيم امامت منحرف بودند بر صالح بن وصيف داخل شدند .
صالح به آنان گفت : من ديگرچه كارى مىتوانم انجام دهم ؟ در حالىكه دو نفر از بدترين كسانى كه توانستم مأمور مراقبت از او نمودم . اما آن دو نفر در اثر مصاحبت با او از نظر عبادت و نماز و روزه به درجهء بالايى رسيدهاند . من به آنها گفتم : مگر در اين مرد چه ديدهايد ؟ آنان به من پاسخ دادند : چه مىگويى دربارهء مردى كه روزها را روزه مىگيرد و تمام شب را به قيام و نماز و عبادت به درگاه خداوند مشغول است ؟ هيچگاه سخن نمىگويد و هيچ چيزى او را از ذكر و ياد خداوند غافل نمىكند . او كسى است كه چون به او نگاه مىكنيم همهء اندام ما به لرزه در مىآيد و ترسى به دل و جان ما مىافتد كه قادر به كنترل خود نيستيم ، هنگامى كه عبّاسيان اين سخن را از صالح بن وصيف شنيدند نااميدانه از نزد او بيرون رفتند « 2 » .
از محمّد بن اسماعيل علوى روايت شده است كه گفت : هنگامى كه حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام در حبس بود ، عبّاسيان بر صالح بن وصيف داخل شده و به او گفتند : كار را بر او سخت بگير ، صالح پاسخ داد : دو نفر از بدترين كسانى كه توانستم به نامهاى على بن بارمش و اقتامش بر او گماشتم .
اما پس از چندى ديدم كه اين دو نفر از جهت عبادت و نيكى به درجهء بالايى رسيدهاند . آنان در برابر او سر فرود آوردهاند . سپس دستور داد تا آن دو مأمور
هامش
( 1 ) . مهج الدّعوات / 275 .
( 2 ) . كافى 1 / 513 .