ششم : نكتهء ديگرى كه امام عليه السّلام به آن اشاره كردهاند اين است كه خداوند متعال هيچ نيازى به وضع واجبات بر بندگان نداشته و اين امر تنها براى اين بوده است كه بندگان خود را به اين مسأله امتحان كرده ، زشت را از زيبا و بد را از خوب مشخّص نمايد . پس هركس از واجبات و امر و نهى خداوند اطاعت نمود نجات يافته و هركس مخالفت ورزيد به تحقيق غرق شده و گمراه گرديده است .
هفتم : از بندهاى ديگر اين رساله اين است كه خداوند متعال با فرستادن حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و إله بهعنوان پيامبر و اوصياى پس از او به خصوص بر اين امت منت گذاشته ، آنان را هدايت نموده است ، و اگر اينان نبودند اين امت در بيابانهاى گمراهى اين زندگى دنيا سرگردان مىشد كه نه واجبى را بشناسد و نه سنّت و مستحبّى را دريابد ، پس چه زياد است بركات آنان بر اين امت و بلكه بر همهء بشريت .
هشتم : خداوند متعال بر همهء مسلمانان فريضهاى مالى براى آل پيغمبر صلّى اللّه عليه و إله واجب نموده است كه خمس نام دارد ، و اين يك قانون اقتصادى مناسب است كه زندگى فكرى و دينى جامعهء اسلامى به وسيلهء آن شكوفا مىشود ، و اگر اين قانون مالى وجود نمىداشت مرجعيت عامه استمرار و دوام پيدا نمىكرد ؛ مرجعيتى كه در نزد طايفهء اماميه امتداد نور رسالت ائمّهء طاهرين عليهم السّلام مىباشد .
كتابهاى فقه اماميه به تفصيل دربارهء خمس و كيفيت وجوب آن به بحث پرداختهاند ، اما ذكر اين نكته لازم است كه حضرت امام عسكرى عليه السّلام در اين نامه به اين نكته اشاره دارند كه ازدواج ، اموال ، خوردنىها و آشاميدنىها بدون خارج كردن خمس و دادن آن به مراجع داراى صلاحيت ، حلال نبوده و تصرّف در آنها حرام مىباشد ، گويا قومى كه در اين نامه مخاطب امام عليه السّلام
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 276
مساهمون: منذر حكيم
ص٢٧٦