اللّه عليه - فرموده است : مؤمن نسبت به مؤمن مانند برادر تنى است . . . .
اين نامه به صورت كامل به دست ما نرسيده و تنها همين قطعات از آن به دست ما رسيده است كه حكايت از ميزان لطف و محبت حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام با اين مؤمنان نيك دارد كه سخت ديندار بودند ، حضرت امام عليه السّلام بر پدران و گذشتگان اين مردم رحمت فرستادند . آنان كه به ريسمان استوار دين خود چنگ زده بودند ؛ آنان كه به اسلام ايمان آورده و از اوامر خداوند متعال پيروى كرده و آنگاه به درجهء رضوان و مغفرت الهى نايل آمدند .
حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام در اين نامه همچنين به روابط استوارى كه از قديم بين آن مردم و ائمّهء اهل بيت عليهم السّلام پابرجا بوده و مبتنى بر ايمان آنان به رسالت اهل بيت و اهداف بلند آنان مىباشد اشاره دارند . روابطى كه هرگز بر اساس هوى و هوس و عواطف برقرار نگرديده است . امام عليه السّلام با تأكيد بر اين نكته اينروح و اين درك پربار را در آن مردم بيشتر و بيشتر مىفرمودند « 1 » .
3 . نامهء آن حضرت به عبد اللّه بيهقى : امام عليه السّلام به عبد اللّه بن حمدويه بيهقى چنين نامهاى نوشتند :
اما بعد ، همانا كه من ابراهيم بن عبده را به سمت شما فرستادم تا تمام مناطق از جمله اهل منطقهء تو حقوقى كه بر آنها واجب است به او بپردازند ، من وى را مورد اعتماد دانسته و در نزد دوستانم در آن منطقه ، امين خود قرار دادم ، پس بايد از خداوند متعال پرهيز كرده ، مراقب اعمال خود بوده ، حقوقى كه بر آنها واجب است بپردازند كه هيچ عذرى در ترك اين عمل و يا تأخير آن در نزد خداوند نخواهند داشت ، و اگر از اولياى خدا نافرمانى كنند خداوند متعال آنان را به بدبختى و تيرهروزى مبتلا خواهد نمود ، خداوند تو را با آنها به واسطهء
هامش
( 1 ) . باقر شريف القرشى ، حياة الامام الحسن العسكرى / 79 .