حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام به خط خود در جواب وى نوشتند : « ذاك أقصر لعمره ، وعد من يومك هذا خمسة أيّام و يقتل في اليوم السادس بعد هوان و استخفاف بموته »
عمر او كوتاهتر از اين است كه چنين كارى انجام بدهد . از روزى كه نامه به دست تو مىرسد پنج روز بشمار و بدانكه وى در روز ششم با ذلّت و خوارى كشته خواهد شد . و همان شد كه حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام فرموده بودند و ما توضيح اين مطلب را در بالا آورديم « 1 » .
از جلوههاى آزار و اذيت شيعه و مصادرهء املاك و اموال آنها روايتى است كه عمر بن ابو مسلم نقل نموده . آنجا كه گويد : مردى از اهل مصر به نام سيف بن ليث براى تظلم و دادخواهى دربارهء باغى كه از آن او بوده و شفيع خادم آن را از وى غصب كرده ، وى را از آن بيرون انداخته بود به دربار مهتدى در سامرا آمد ، ما به او سفارش كرديم كه نامهاى به حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام نوشته و از آن حضرت بخواهد كار او را تسهيل نمايد ، حضرت امام عسكرى عليه السّلام در پاسخ وى نوشتند :
بر تو باكى نيست . باغ تو به تو باز خواهد گشت . به نزد سلطان نرو ، بلكه همان وكيلى كه اختيار باغ به دست اوست را ملاقات كن و او را از سلطان اعظم كه اللّه پروردگار جهانيان است بترسان . وى وكيل را ملاقات كرده ، وكيل به وى گفت : هنگامى كه تو از مصر خارج شدى نامهاى به دست من رسيد كه تو را بطلبم و باغ را به تو بازگردانم ، وى باغ را به حكم قاضى ابن ابى الشّوارع و شهادت شهود به او بازگرداند و مرد به رفتن نزد مهتدى محتاج نشد « 2 » .
هامش
( 1 ) . اصول كافى 1 / 510 / 16 و به نقل از آن ارشاد 2 / 331 ، اعلام الورى 2 / 144 - 145 و به نقل از ارشاد كشف الغمّه 3 / 204 .
( 2 ) . اصول كافى 1 / 511 / 18 .