قيام او بود . سياست او اين بود كه بسيارى از فرزندان حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام را به خود جلب كرده و آنها را جزو فرماندهان سپاه خود قرار داد .
مأمون ابتدا سپاهى را با ده هزار سرباز به فرماندهى زهير بن مسيّب به مقابله با ابو السّرايا فرستاد . امّا سپاه زهير در برابر ابو السّرايا تن به شكست داده و سپاه او به دست ابو السّرايا افتاد . نهضت ابن طباطبا پس از اين پيروزى بسيار قوّت گرفت و آنها توانستند سپاه ديگرى را كه مأمون به سمت آنان فرستاد نيز شكست داده ، بر شهر واسط مسلّط شوند .
سپاهيان ابو السّرايا براى بار سوّم با سپاهى از سوى مأمون به فرماندهى هرثمة بن أعين روبرو شدند . در اين جنگ ابو السّرايا شكست خورده به قادسيه فرار كرد . هرثمه وارد شهر كوفه شد ، سپس ابو السّرايا به قتل رسيد ، اين واقعه در سال 200 ه . ق روى داد « 1 » .
2 . ولايتعهدى حضرت امام علىّ بن موسى الرّضا عليه السّلام .
در سال 201 ه . ق مأمون امام علىّ بن موسى الرّضا عليه السّلام را مجبور كرد تا ولايتعهدى او را بپذيرد . وى در همين زمينه به همهء وابستگان حكومت عبّاسى دستور داد تا لباسهاى سياه را كه علامت مخصوص خاندان عبّاسى بود كنار گذاشته و لباس سبز بپوشند ، كه علامت ويژه علويان بود . اين كار بر عبّاسيان بسيار گران آمد و آنها بهخاطر اين عمل ، همچنين داخل كردن حضرت رضا عليه السّلام در امر خلافت ، با مأمون بسيار به مخالفت برخاستند . حتّى عدّهاى از آنها به همين دليل از بيعت با مأمون سرباز زده و با عموى مأمون يعنى منصور پدر مهدى عبّاسى بيعت كردند . امّا وى مرد اين ميدان نبود و در
هامش
( 1 ) . تاريخ ذهبى ، دول الاسلام / 112 - 113 .