بود كه روميان توانستند فرمانده سپاه مأمون را به اسارت درآورده و سپاه مسلمانان را در سال 217 ه . ق به محاصرهء خود درآورند .
امام جواد عليه السّلام و مأمون عبّاسى
مأمون در رابطه با ائمّهء اهلبيت عليهم السّلام سياست مخصوص به خود را در پيش گرفت كه با سياست پيشينيان او از پادشاهان بنى عبّاس مغايرت داشت و نفس اين تحوّل در روابط ميان حكومت و ائمّه خود دليلى بر گستردگى سطح تأثيرگذارى ائمّهء اطهار عليهم السّلام در ميان طبقات امّت و جامعهء اسلامى مىباشد . به اين مطلب اضافه كنيد پيوستگى شديد اكثريت تأثيرگذار جامعه با ائمّه عليهم السّلام و اعتقاد آنان به مرجعيّت فكرى و روحى آن بزرگواران را .
مسألهء به ولايتعهدى برگزيدن امام رضا عليه السّلام از سوى مأمون ، يكى از وجوه اين تحوّل در عرصهء سياست عبّاسيان است كه خود دليلى بر هوش و ذكاوت مأمون در چگونگى برخورد با اين مسأله دارد . مأمون با اين كار براى جلوگيرى از تأثيرگذارى بيش از پيش امام رضا عليه السّلام در جامعه ، آن حضرت را در نزديكى خود نگاه داشت تا تحرّك آن حضرت را محدود كرده و از گسترش نقش آن حضرت جلوگيرى نمايد . به علاوه با اين كار توانست تحرّكات خود امام ، همچنين تحرّكات پايگاههاى مردمى مؤمن به رهبرى اهلبيت عليهم السّلام و نقش پيشگامانهء آنها را در ميان جامعه زير نظر مستقيم خود داشته باشد .
پس از شهادت حضرت امام رضا عليه السّلام مأمون دستور داد تا حضرت امام جواد عليه السّلام را نيز از مدينه به بغداد آوردند . وى آن حضرت را مجبور كرد تا با دخترش « امّ الفضل » ازدواج نمايد . ناگفته نماند كه خاندان عبّاسى با اين وصلت و ازدواج موافق نبوده و به مأمون اعتراض مىكردند . امّا مأمون با آينده