سازمان وكلا
پس از اينكه ائمّهء اهلبيت عليهم السّلام نقش رهبرى دينى خود را در اقشار مختلف شيعيان تثبيت نموده ، اهمّيت ولايت خود را براى آنان آشكار ساختند ، دامنهء جغرافيائى پيروان اهلبيت عليهم السّلام گسترش يافت ، در نتيجه آنان به كسانى نياز پيدا كردند كه احتياجات دينى آنها را برآورده ساخته ، همچون حلقهء اتّصالى ميان شيعيان و ائمّه عليهم السّلام باشد . اينجا بود كه ائمّه عليهم السّلام به تعيين وكيلان و معتمدانى در مناطق مختلف مبادرت كرده و پيروان خود را به آنان ارجاع مىدادند .
مأموريتهايى كه اين وكيلان به عهده داشتند در كارهايى مانند بيان احكام شرعى ، موضعگيرىهاى سياسى و اجتماعى ، راهنمايى و ارائهء نصايح اخلاقى و تربيتى ، دريافت حقوق شرعى و پخش كردن آنها در مواضع از پيش تعيين شده ، حلّ و فصل نزاعها و درگيرىها و تولّى موقوفات و امور افرادى كه قاصر بوده و كسى را به عنوان ولى نداشتند خلاصه مىگرديد .
افرادى كه مسئوليت مهم وكالت ائمّه عليهم السّلام را به عهده مىگرفتند ، جداى از ايمان ، معرفت به احكام و شئون شريعت اسلام ، هوشيارى سياسى و قدرت بر حفظ اسرار امام و پيروانش از ديد حكّام و جاسوسان ، مىبايست راستگويى و عدالت را نيز به عنوان دو شرط اساسى دارا مىبودند .
بعضى از اين وكيلان به صورت مستقيم با امام عليه السّلام ارتباط داشته و بعضى ديگر بهواسطهء وكيلى ديگر كه به عنوان محورى براى مجموعهاى از وكلا در تعدادى از مناطق نزديك به يكديگر به حساب مىآمد با امام ارتباط پيدا مىكردند .