كس كه مجبور شده و [ لى ] قلبش به ايمان اطمينان دارد ، و اين آيهاى است كه در قضيهء عمّار بن ياسر رضى اللّه عنه نازل شده است . آنجا كه مشركان مكّه عمّار را به سختى شكنجه مىكردند تا وى حضرت پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله را دشنام داده و او را ترك نمايد ، تا دست از شكنجهء او بردارند . عمّار بن ياسر پس از اين قضيه به نزد پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله آمده ، جريان را براى آن حضرت نقل كرد . پيامبر اكرم به او فرمودند : اگر آنان دوباره از تو چنين كارى خواستند تو نيز دوباره همانكار را انجام بده . امام هادى عليه السّلام اين دستورات را تنها از ترس كشف شدن فعّاليتهاى شيعه توسّط حكومت صادر نمىفرمودند ، بلكه مراد آن حضرت تأكيد بر اين مفهوم اسلامى بود كه شيعه از به دو پيدايش ، آن را مىشناخته و به جهت امتثال سفارشات ائمّه عليهم السّلام و قرآن كريم با آن آشنا بوده است .
ب - تغيير نامها
امام هادى عليه السّلام در نامههايى كه به يكى از اصحاب خود [ سليمان بن حسن بن جهم ] مىنوشتند وى را با عنوان زرارى مورد خطاب قرار مىدادند ، در حالى كه طايفهء اين شخص - كه از بزرگترين خاندانهاى شيعه و اصحاب ائمّه عليهم السّلام بهشمار مىآمدند - به بنى جهم معروف بودند . لازم به ذكر است كه آن حضرت از اين جهت سليمان بن حسن بن جهم را زرارى مىناميدند كه مادر حسن بن جهم دختر « عبيد بن زراره » ، نوهء « زرارة بن أعين » صحابى معروف مىباشد ابو غالب زرارى كه خود نيز يكى از اين خاندان است در رسالهاش - كه در ميان علما به « رسالهء ابو غالب » معروف است - مىنويسد : امام هادى عليه السّلام بدينجهت اين لقب را براى سليمان بن حسن بن جهم كه از اصحاب آن حضرت بود بهكار مىبردند كه با اين كار توريه كرده ، او را از