دشمنان پوشيده بدارند . بعدا بهكار بردن اين لقب گسترش يافته و همهء خاندان ما بدان ناميده شد . امام هادى عليه السّلام در رابطه با كارهايى كه در كوفه و بغداد داشتند با سليمان بن حسن بن جهم مكاتبه داشتند « 1 » .
ج - برحذر داشتن ياران از گفتن سخنان مهم در اماكن عمومى
حضرت امام هادى عليه السّلام بعضى از اصحاب خود را از سخن گفتن و پرسيدن مسأله در طول راهها يا اماكن ديگرى كه امكان وجود جاسوسان حكومت در آن بود منع مىنمودند .
از « محمّد بن شرف » روايت شده است كه گفت : من در مدينه به همراه حضرت امام هادى عليه السّلام راه مىرفتم . آن حضرت به من فرمودند : « آيا تو ابن شرف نيستى ؟ » عرضه داشتم : آرى ، آنگاه خواستم كه از آن حضرت سؤالى كنم . امّا آن حضرت قبل از اينكه من از او سؤالى كنم به من فرمود : « اكنون ما در يك خيابان عمومى هستيم و اينجا جاى سؤال كردن نيست » .
د - نفوذ در دستگاه دولتى
پس از سقوط دولت اموى در سال 232 ه . ق بنى عبّاس با زور و قهر و غلبه بر حكومت اسلامى مسلّط گشتند . آنان به اندازهاى در زمين فساد كردند كه كارشان به وخامت كشيد . در دوران حكومت اين طايفه كشتار و تبعيد و گرفتن اموال مردم امرى پيشپا افتاده بود ، و از آنجا كه حكومت آنان فاقد مشروعيت اسلامى بود ، كار كردن با آنها و در دستگاه حكومتى آنان نيز مشروعيت
هامش
( 1 ) . تاريخ كوفه / 393 .