خصوص مطالبى كه مربوط به روابط و اوضاع گروه شيعه و موضعگيرىهاى آنها مىشود برحذر مىداشتند ، از « داود صرمى » روايت شده است كه گفت :
مولايم امام هادى عليه السّلام دستورات زيادى به من داد ، و چيزهاى بسيارى به من گفت . سپس به من فرمود : « چگونه مىگويى ؟ » من آنچه را كه آن حضرت به من گفته بود كاملا از حفظ نبودم ، آن حضرت دوات پيش آورد و نوشت :
« بسم اللّه الرّحمن الرّحيم اكره ان شاء اللّه و الأمر بيد اللّه » ؛ به نام خداوند بخشندهء مهربان ، اگر خدا بخواهد آن را به ياد مىآورم و كار به دست خداست » ، من تبسّم كردم . امام هادى عليه السّلام فرمودند : تو را چه مىشود ؟ گفتم : خير است ، امام هادى عليه السّلام به من فرمودند : مرا [ از حقيقت حال خود ] خبر بده ، عرضه داشتم خداوند مرا فداى شما گرداند . به ياد حديثى افتادم كه مردى از اصحاب ما آن را از جدّ شما حضرت امام رضا عليه السّلام نقل كرده است ، كه چون دستور انجام كارى را صادر مىنمودند اينگونه مىنوشتند : بسم اللّه الرّحمن الرّحيم اكره ان شاء اللّه و الأمر بيد اللّه ؛ به نام خداوند بخشندهء مهربان ، اگر خدا بخواهد آن را به ياد مىآورم . بهخاطر همين مطلب بود كه من تبسّم كردم ، امام هادى عليه السّلام به من فرمودند : « يا داود و لو قلت : إنّ تارك التقية كتارك الصلاة لكنت صادقا ؛ اى داود ، اگر بگويى : ترككننده تقيّه مانند ترككننده نماز است راست گفتهاى » « 1 » .
امام هادى عليه السّلام در اين روايت پنهانكارى و احتياط را با يكى از مفاهيم اسلامى يعنى « تقيّه » ارتباط مىدهد كه در رابطه با آن احاديث و آيات كريمهاى از قرآن نيز آمده است . مانند :
إِلَّا أَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقاةً
؛ مگر اينكه از آنان به نوعى تقيّه كند ، و همچنين قول خداوند تعالى :
إِلَّا مَنْ أُكْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمانِ
؛ مگر آن
هامش
( 1 ) . مسند الامام الهادى عليه السّلام / 301 .