تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 218

مساهمون:

ص٢١٨
گفت : پس از اين مسائل كه از او پرسيديم ، خوش نمىداريم ديگر از او مسأله‌اى بپرسيم . چراكه هيچ مسأله‌اى بر او وارد نمىشود مگر اين‌كه دانش او در اثر جوابى كه وى به آن مسأله مىدهد ظاهر شده و رافضيان بدين‌وسيله تقويت مىگردند « 1 » .

4 . گسترش دامنهء نفوذ در دستگاه حكومتى

نفوذى كه امام هادى عليه السّلام در دستگاه حاكم پيدا كرد ، نفوذى معنوى بر همهء مردان دستگاه حاكم بود ، كه در ميان آن‌ها بسيار كسان پيدا مىشدند كه معتقد به ولايت اهل‌بيت عليهم السّلام هم نبودند . روش‌هاى امام عليه السّلام در اين عرصه بسيار متنوّع و گسترده بوده است . البتّه دستگاه حاكم براى كنترل دقيق امام عليه السّلام ، از آن حضرت خواسته بود به صورت مستمرّ در دار الخلافه حضور داشته باشد ، و از همين‌جا بود كه شناخت شخصيّت ، منش ، وقار و سنگينى آن حضرت براى كسانى كه در دربار بودند امرى طبيعى بود كه خود دستگاه حكومت چنين فرصت مناسبى را براى آن حضرت ايجاد كرده و متوجه ميزان تبعات و آثارى كه اين امر در جامعهء اسلامى به‌طور كلّى و درباريان به شكل خاصّ داشت نبودند . امام هادى عليه السّلام هرگاه كه به دربار داخل‌شده ، يا از آن خارج مىشدند ، از خود كرامات گوناگونى به‌جاى مىگذاشتند . به اين نمونه توجه كنيد : يكى از نديمان متوكّل به او گفت : هيچ‌كس به اندازه‌اى كه تو خودبه‌خود ضربه وارد مىكنى به تو ضرر و زيان نمىرساند . چراكه تو دربارهء على بن محمّد اشتباه مىكنى . اكنون در دربار تو كسى نمانده است مگر اين‌كه به
هامش
( 1 ) . مناقب 3 / 443 .