ائمهء معصوم عليهم السّلام همهء اين پيروزىها را بهواسطهء همت گماردن به تربيت مجموعهء ياران صالحى كه به امامت ايشان ايمان داشتند به دست آوردند ، آن بزرگواران از طريق برنامهريزى براى سلوك دست پروردگان خود ، پشتيبانى دائم فكرى و تقويت آنان با همهء روشهاى مؤثر در پايدارى جهت فائق آمدن بر سختىها ، به رشد بيدارى و ايمان در آنان پرداخته و پيروان خود را به سپاهى رسالى - عقيدتى بدل كردند كه با دلمشغولىهاى اين رسالت زيسته و شبوروز در راه نگاهدارى و نشر و پياده كردن آن تلاش مىنمودند .
مراحل حركت مبارزاتى ائمهء اطهار عليهم السّلام
زمانىكه به تاريخ اهلبيت عليهم السّلام مراجعه مىكنيم و شرايطى كه در آن زمان آنها را دربرگرفته بود از يكطرف و نحوه برخورد و موضعگيرىهاى عمومى و خصوصى ائمه عليهم السّلام را از ديگر سوى موردتوجه قرار مىدهيم مىبينيم كه آنها را مىتوان به سه مرحله و عصر تقسيمبندى كرد كه عليرغم اشتراك در بسيارى از شرايط و موضعگيرىها با ملاحظهء مجموعهاى از حوادث كه تعيين كنندهء خط فاصل ميان هركدام از اين سه دوره است ، از هم قابل تفكيك مىباشند .
اولين مرحله ، كه مرحلهء پيشگيرى از صدمات انحراف بود از زمان وفات پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله آغاز شده و در زمان امامت حضرت على ، امام حسن ، امام حسين و امام سجاد عليهم السّلام جلوهگر بوده است ، اين بزرگواران اگرچه امكان براندازى رهبرى منحرف را نداشتند اما با هدف حفظ عناصر اصلى رسالت دست به عمليات مصونسازى زده موفق به آشكار كردن نادرستى آن رهبرى براى امت و صيانت از اصل رسالت اسلامى شدند .