مىبايست امامان عليه السّلام را در امر ارتباط با شيعيان و شتاب دادن به فعاليتهايشان يارى مىدادند .
نظارتى كه از سوى حاكمان بر امام رضا عليه السّلام و پس از آن حضرت بر امام جواد عليه السّلام اعمال مىشد ، ضرورت ايجاد نهاد نمايندگى را كه به طور مستقيم زيرنظر امام عليه السّلام اداره مىشد ، محسوستر مىكرد . فراموش نشود در آن شرايط كه امام كاملا تحتنظر بود و شرايط سختى را مىگذراند ، ارتباط با نمايندگان دقت فوقالعادهاى را مىطلبيد .
فعاليت حساب شدهء امام جواد عليه السّلام پس از آنكه حاكمان وقت امامتش را پذيرفته و او را رهبر شرعى امت اسلامى - كه دانش و خط مستقيم را از پدران و الا مقامش به دست آورده است - دانستند ، بحثى تمام شده و مفروغ منه است ، اما بررسى زندگى امام جواد عليه السّلام اوج دقت و استحكام در فعاليتهاى آن حضرت را به طور روشن و بدون ابهام براى پژوهشگر آشكار مىكند . در واقع هر اقدام امام عليه السّلام با اقدام ديگرش پيوند و با شرايط همگونى داشت و تعبيركنندهء رأى هدفدار امام عليه السّلام در همان موضوع بود .
هنگامى كه از روشهاى فعاليت از ديدگاه امام عليه السّلام سخن به ميان مىآيد دقت در فعاليت و تحرك امام عليه السّلام و نيز چگونگى برقرارى ارتباط از سوى ايشان با نمايندگان و جماعت صالحان نيز به ذهن مىرسد . به منظور روشن شدن اين حقيقت نمونههايى از فعاليتهاى امام عليه السّلام در زمينهء روابط با پايگاههاى مردمىاش برمىشمريم :
نامهنگارى مخفيانه
بىترديد ، ارتباط امام عليه السّلام و يارانش همچنان پابرجا بود و جريان داشت ،