دستاوردها پاسخهاى امام جواد عليه السّلام خلفا و علما را به چالش مىخواند ، علمايى كه به عنوان پشتوانه علمى ، فرهنگى و مشروعيتبخشى خلفا در نزد گروهى از آن جامعهء دور شده از خط اصيل رسالت به شمار مىآمدند ، گروهى كه فريفته ظواهر و شعارهاى پرهياهو شده و هرگز نتوانسته بود با تعقل و انديشه به عمق جريانها و رويدادهاى موجود در جامعهء اسلامى آن روز پى ببرد .
حاكمان مىكوشيدند امامان اهل بيت را از نظرها بيندازند و از منزلت و جايگاه آنان بكاهند ، چرا كه آنان را معارضانى خاموش و مخالفان حكومت خودكامه و غاصبانهء خود مىدانستند . از اينرو هرچه در توان داشتند براى كاستن از جايگاه و منزلت آنان به كار مىبستند ، اما حضور امام جواد عليه السّلام و ديگر امامان در مجالس علمى خلفا و پاسخ دادن به پرسشهاى عالمان بزرگ زمان ، تمام تلاش خلفا را ناكارآمد مىكرد . از ديگرسو به همگان مىفهماندند كه امامت از نظر اهل بيت عليهم السّلام اختصاص به كسانى دارد كه معصوم و از سوى خدا و پيامبرش براى اين امر انتخاب شده باشند .
2 . جامعهء اسلامى و امامت زودهنگام در مدرسهء اهل بيت عليهم السّلام
وجود امام جواد عليه السّلام در منصب امامت دليل محكمى بر صحت عقيده اهل بيت عليهم السّلام در مسأله امامت بود . اين پديده ، يعنى احراز منصب و ديگر مسؤوليتهاى وابسته به آن در خردسالى دليل قاطعى است بر سلامت انديشه و عقيدهء مذهب اهل بيت عليهم السّلام كه تنها پيروان اين مذهب از آن برخوردارند .
براساس اين عقيده ، امامت منصبى الهى است كه افراد آن نه با انتخاب مردم كه براساس توانمندى و شايستگى رهبرى فكرى ، علمى ، دينى و عملى تمام