از ديگر خصلتهاى والاى امام رضا عليه السّلام اين بود كه چون بر خوان طعام مىنشست ، غلامان ، نگهبانان و دربانان را نيز بر همان خوان مىنشاند . او با اين رفتار به ايشان مىآموخت كه عليرغم تمايز و برترى ظاهرى كه ميان مردم وجود دارد ، اما همگى در يك سطح و مرتبه مىباشند . « ابراهيم بن عباس » مىگويد : « خود از على بن موسى الرضا عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود « 1 » : چون سوگندى ياد كنم كه آزاد كنم ، بندهاى آزاد مىكنم و پس از آن هرچه دارم آزاد مىكنم . آنگاه به يكى از غلامان سياه خود اشاره كرد [ و فرمود : ] اگر او ( منظور امام عليه السّلام شخص خودش بوده است ) مىپندارد به دليل خويشاوندى با پيامبر خدا از اين برتر است [ چنين نيست ] مگر اينكه كارى نيكو و عمل صالح [ صورت گرفته ] باشد كه در اين صورت برتر از او هستم .
كسى به امام رضا عليه السّلام گفت : « به خدا سوگند ، كسى بر روى زمين پدرى گراميتر از پدر تو ندارد .
امام رضا عليه السّلام فرمود : پرهيزگارى به آنان شرافت بخشيد و فرمانبردارى از خداوند ايشان را [ از لغزش ] حفظ كرد .
شخصى ديگر به امام رضا عليه السّلام گفت : به خدا سوگند ، تو بهترين مردم هستى . . . امام عليه السّلام فرمود : اى فلان ، سوگند ياد مكن . بهتر از من كسى است كه بيشتر از [ نواهى ] خدا پرهيز كند و نسبت به [ اوامر ] خداوند فرمانبردارتر باشد . به خدا سوگند ، اين آيه منسوخ نشده است كه حضرت احديت فرمود « 2 » : « و شما را ملت ملت و قبيله قبيله گردانيديم تا با يكديگر شناسايى متقابل حاصل كنيد . « 3 »
هامش
( 1 ) . عيون اخبار الرضا 2 / 95 - 96 و بحار الانوار 49 / 95 - 96 ( به نقل از : عيون اخبار الرضا 2 / 95 - 96 ) .
( 2 ) . حجرات / 13 .
( 3 ) . عيون اخبار الرضا 2 / 236 و بحار الانوار 49 / 59 ( به نقل از : عيون اخبار الرضا 2 / 236 ) .