بخشندگى امام رضا عليه السّلام
محبوبترين و دلپذيرترين كار از نظر امام رضا عليه السّلام احسان به مردم و نيكى در حق بينوايان و مستمندان بود . مطالب فراوانى از احسان و نيكى امام عليه السّلام در حق زيردستان و نيازمندان نقل شده كه آنچه در زير مىخوانيم يك از هزار است :
1 . امام رضا عليه السّلام آن زمان كه در خراسان بود در يك روز عرفه هرچه داشت به بينوايان داد . « فضل بن سهل » اين كار امام عليه السّلام را بر او خرده گرفته ، گفت : اين كار تو خسارت و زيان است .
امام عليه السّلام فرمود : نه ، بلكه اين ، سود است . مبادا كارى را كه به منظور نيل به پاداش الهى انجام دادهاى زيان و خسارت بدانى » . « 1 »
امام رضا عليه السّلام با اين بيان به او فهماند كه انفاق در راه خدا و رسيدگى به امور بينوايان با انگيزه جلب خشنودى حضرت حق ، نه تنها زيان نيست ، بلكه عين سود است و آنچه را كه در راه باطل هزينه مىشود ، مانند بذل و بخششهاى بىحساب شاهان و وزيران در حق خنياگران و بيهودهپردازان ، زيان محض است .
2 . مردى بر امام رضا عليه السّلام وارد شده ، سلام كرد و گفت : « من يكى از دوستداران تو و پدرت هستم . از حج بازمىگردم و هزينهء راه تمام كردهام و چيزى ندارم تا خود را به جايى ( منزلى ) برسانم . حال اگر هزينهء بازگشت مرا تأمين كنى ، بر من لطف كردهاى و چون به شهر خود برسم آن مبلغ را از طرف شما صدقه مىدهم .
امام عليه السّلام فرمود : خدايت رحمت كند ، بنشين .
هامش
( 1 ) . همان / 390 .