بخش سوم پرتوى از شخصيت امام رضا عليه السّلام
تمام فضيلتها و خوبىها با تمام ابعاد و اشكال آن ، در وجود مبارك حضرت رضا عليه السّلام گرد آمده بود . خداوند او را همانند پدران گرامىاش ، به خصلتهاى و الا آراست و از شرافت و بزرگى برخوردار نمود و او را چونان پرچم و نشانهاى به امت جدش ارزانى داشت تا سرگشتگان و گمشدگان ، به وسيلهء او راه يابند و خردها از فروغ وجود حضرتش روشنى گيرند . او مكارم اخلاق جدش رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله را به ارث برده ، كه در جاىجاى زندگى آن حضرت محسوس و ملموس بود ؛ همان ويژگىهايى كه پيامبر اسلام را بر ديگر پيامبران برترى بخشيد و حضرتش توانست با اخلاق نيكو و والاى خود ، زندگى انسانها را تحول بخشيده ، آنان را از رؤياها و باورهاى نابخردانهء جاهلى وارهاند . امام رضا عليه السّلام نيز مىبايست با اخلاق والاى جدش كه وجود مباركش را آكنده بود ، جاهليت نوين را از جامعهء اسلامى براند . « ابراهيم بن عباس » دربارهء امام رضا عليه السّلام و اخلاق والاى او مىگويد :
نديدم و نشنيدم كه كسى از ابو الحسن رضا عليه السّلام برتر باشد . او هرگز به كسى ستم نكرد و گفتار كسى را قطع نكرد ، كسى را نوميد و بدون برآوردن نياز بازنگرداند ، در حضور همنشينان پاى خود را نگستراند ، پيشتر از آنان تكيه ننمود ، به غلامان خود دشنام نداد و ناسزا نگفت ، چون مىخنديد ، صدا به قهقهه بلند نمىكرد و غلامان خود را بر خوان خويش مىنشاند [ و با آنان همغذا مىشد ] . شب كم مىخفت و بيشتر شبها را از آغاز تا پايان [ به